Εορτή των Τριών Ιεραρχών – Εκδήλωση αγάπης και γνώσης

Με χαρά σας γνωρίζουμε την συνεργασία που είχαμε η ομάδα πλεξίματος του σχολείου μας και το Α3 του 2ου Γυμνασίου Καλύμνου με το 1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Καλύμνου και με το ΕΕΕΕΚ Καλύμνου, στις 29 Ιανουαρίου 2019, παραμονή των Τριών Ιεραρχών, με σκοπό να τιμήσουμε τη μνήμη των Σοφών Διδασκάλων και Αγίων Ιεραρχών που εξύψωσαν τις ιδέες της γνώσης, της αγάπης  και της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων ως προσώπων με σεβασμό στην μοναδικότητα και στην ποικιλία χαρισμάτων που διαθέτει καθένας.

Στην εκδήλωση αυτή η ομάδα πλεξίματος παρουσίασε λίγα λόγια για τη σημασία της εορτής. Τα παιδιά του ΕΕΕΕΚ συμμετείχαν με ένα δρώμενο σχετικό με το περιεχόμενο της διδασκαλίας του σχολείου τους και τα παιδιά του 1ου Ειδικού Δημοτικού με χαρούμενο χορό και τραγούδι, «μαγείρεψαν» σε δρώμενο παρουσιάζοντάς τες με ευφάνταστο, χαρούμενο και αποτελεσματικό τρόπο τις δράσεις που κάνουν με τους δασκάλους τους.

Στο τέλος αφού χαιρέτισαν την δράση μας αυτή ο Διευθυντής του ΕΕΕΚ κος Κορφιάς Στέφανος, η Διευθύντρια του 1ου Ειδικού Δημοτικού Καλύμνου, κα Αθηνά Γκιουζένη και η Διευθύντρια του 2ου Γυμνασίου Καλύμνου κα Κουτσουμπού Ζαχαρούλα, η ομάδα πλεξίματος μοίρασε στους καλεσμένους μαθητές από ένα κασκόλ που έπλεξαν τα κορίτσια της, οι γονείς, οι γιαγιάδες τους κι η υπεύθυνη για την ομάδα θεολόγος καθηγήτρια, κα Πάνου Μαρία.

Τα κασκόλ πλέχτηκαν με αγάπη και ευχή να καταλαβαίνουμε πάντοτε  και να αναγνωρίζουμε το δικαίωμα όλων στην εκπαίδευση με όποιο τρόπο προσλαμβάνει ο καθένας τη γνώση που προσφέρεται, όπως την αντιλαμβάνεται είτε με δράσεις, είτε με δρώμενα, είτε με λόγο. Έτσι τα σχολεία μας επικοινώνησαν και βίωσαν πραγματικά το μήνυμα των Τριών Ιεραρχών διαχρονικά.

Ευχαριστούμε θερμά που συναντηθήκαμε και ζήσαμε στιγμές χαράς και εγγύτητας. Συμφωνήσαμε όλοι να επαναλάβουμε σε επόμενη δράση την εποικοδομητική αυτή πρώτη συνάντησή μας.

Σας παραθέτουμε φωτογραφίες της εκδήλωσής μας και ένα διαδραστικό πίνακα με τα κασκόλ των κοριτσιών της ομάδας πλεξίματος του σχολείου μας.

ce95ceb9ceb4ceb9cebacf8c31ce95ceb9ceb4ceb9cebacf8c32ce95ceb9ceb4ceb9cebacf8c33ce95ceb9ceb4ceb9cebacf8c35

Τα πλεκτά κασκόλ μας είναι εδώ :

Made with Padlet
Advertisements

Ομιλία για τους Τρεις Ιεράρχες και λόγια τους σοφά!

τρεις ιεράρχεςμητέρες τριών ιεραρχών

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ-2015-2ο γυμνάσιο Καλύμνου

Η ομιλία που παραθέτουμε είναι επιλογή από την πρόταση/ομιλία του σχολικού συμβούλου των Θεολόγων της Β/θμιας Εκπ/σης Νοτίου Αιγαίου κυρίου Ιωάννη Τσάγκα τον οποίο ευχαριστούμε για την μέριμνά του να μας προμηθεύσει εγκαίρως το υλικό που θα μας βοηθήσει στην εορτή τους. Τον ευχαριστούμε θερμά.

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ – 30/01/2015

Το έτος 1842 η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αθηνών καθιέρωσε για πρώτη φορά την εορτή των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα της Ελληνικής παιδείας και των χριστιανικών γραμμάτων. Η γιορτή αυτή πολύ σοφά καθιερωμένη, πέρα από το ότι θέλει να υπενθυμίζει την αξία των ιδανικών του Γένους, μας προβάλλει τους τρεις μεγάλους Πατέρες και διδασκάλους ως πρότυπο για όσους σπουδάζουν η διδάσκουν στα σχολεία. Έτσι από τότε παντού όπου υπάρχει ελληνική φωνή, παντού όπου πάλλονται ελληνικές καρδιές, οι Τρεις Ιεράρχες και η διδασκαλία τους έχουν τιμητική θέση ως λαμπρά σύμβολα για διδάσκοντες και διδασκομένους.

Πότε καθιερώθηκε για πρώτη φορά η γιορτή των Τριών Ιεραρχών; Στην Κωνσταντινούπολη είχε ξεσπάσει διένεξη μεταξύ των λογίων για το ποιος από τους Τρείς Ιεράρχες, ήταν ο πιο σημαντικός, ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος ή ο Ιωάννης; Σχηματίστηκαν τρείς φατρίες: α) οι Βασιλίτες, β) οι Ιωαννίτες και γ) οι Γρηγορίτες και «έριζαν», μάλωναν μεταξύ τους. Έτσι ο Πατριάρχης Ιωάννης Μαυρόποδας για να καθησυχάσει τα πνεύματα καθιέρωσε την 30η Ιανουαρίου ως ημέρα κοινού εορτασμού των Τριών Ιεραρχών, αφού πρώτα μέσα στον ίδιο μήνα η Εκκλησία τίμησε τη μνήμη του καθενός Αγίου χωριστά, την 1η Ιανουαρίου τον Μέγα Βασίλειο, στις 25 τον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο και στις 27 του ίδιου μήνα τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Οι Τρεις Ιεράρχες συνδύασαν άριστα την θύραθεν, δηλαδή την εκτός του Χριστιανισμού σοφία και την ηθική τελειότητα, την πίστη και την επιστήμη, την γνώση και την αρετή. Δεν ήταν μόνο δυνατοί στα λόγια και στην επιστήμη αλλά έγιναν ισχυρότεροι με τη συμβολή τους στα κοινωνικά προβλήματα της εποχής τους.

Οι τρεις τιμώμενοι Άγιοι των γραμμάτων έζησαν το 2ο μισό του 4ου αιώνα, την εποχή της ύστερης αρχαιότητας, χρονικό διάστημα που το μεγαλύτερο μέρος του γνωστού τότε κόσμου συγκροτούσε η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ένα ουσιαστικά πολυπολιτισμικό κράτος που είχε πολλά κοινά στοιχεία με τα σύγχρονα φαινόμενα και προβλήματα της σημερινής κατάστασης που ζούμε κι εμείς. Τότε, όπως και σήμερα σημειώθηκε μια συνάντηση πολιτισμών με κυρίαρχη την ελληνική γλώσσα και με μια ραγδαία πρόοδο στα γράμματα και στις επιστήμες και μια πολιτισμική ενοποίηση της ανατολικής κυρίως περιοχής της Μεσογείου. Διακεκριμένος ιστορικός σημειώνει ότι τον 5ο αιώνα η αυτοκρατορία συνέχισε να είναι κατ όνομα Ρωμαϊκή, αλλά στην πραγματικότητα είχε καταστεί ελληνική και παρέμεινε ελληνική. Ήρθαν επομένως οι Τρεις διδάσκαλοι της οικουμένης και Πατέρες της Εκκλησίας αντιμέτωποι με τα κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά και πολιτισμικά προβλήματα –διλήμματα και αδιέξοδα της εποχής τους και βιώνοντας στην πράξη τα χριστιανικά ιδεώδη όρθωσαν το πνευματικό ανάστημα τους απέναντι σ΄ όλες τις προκλήσεις και αναδείχτηκαν πρωτοπόροι, αθλοφόροι νικητές, «φωστήρες εν κόσμω».

Σήμερα στην αρχή της νέας χιλιετίας με την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, την ανάδυση της κοινωνίας της πληροφορίας και της γνώσης, όπου δεσπόζει η ηλεκτρονική μάθηση και η επικοινωνία του διαδικτύου (internet) με τις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης, στην εποχή της επιτάχυνσης της επιστημονικής έρευνας και της τεχνολογίας, σε έναν κόσμο που ανατέλλει χάρις στα επιτεύγματα της βιοτεχνολογίας, ποιο νόημα έχει η εορτή των Τριών Ιεραρχών; Ποια μηνύματα ελπίδας μπορούν να δώσουν τα μακρινά αυτά πρότυπα του παρελθόντος στα σύγχρονα προβλήματά μας και ειδικότερα στη νέα γενιά, στους σημερινούς μαθητές/τριες και μάλιστα στους «πρώτους των πρώτων»;

Σήμερα το παρόν της Ελλάδας και του κόσμου ολόκληρου φαντάζει «ζοφερόν», σκοτεινό. Η πατρίδα μας, αλλά και ο κόσμος ολόκληρος, αντιμετωπίζει παγκόσμιες προκλήσεις: εκτεταμένη φτώχεια, κοινωνική αδικία, εύθραυστη ειρήνη, ανεργία, κλιματική αλλαγή, ανεπαρκή εκπαίδευση κ.α. Η σύγχρονη πραγματικότητα φαίνεται να μην επιτρέπει ν΄ ανθίσουν ελπίδες και όνειρα. Το τοπίο φαντάζει ομιχλώδες που μαραίνει κάθε διάθεση για δημιουργική απασχόληση και προσφορά. Δρασκελίζουμε το κατώφλι του 2015 με όνειρα τρόμου, με κουράγιο ανύπαρκτο και πρωτόγνωρη πικρία. Η εποχή μας είναι εποχή φθοράς, χρησιμοθηρίας και ωφελιμισμού. Είναι εποχή όπου οι αξίες και τα ιδανικά έχουν   στερέψει. Στη δίνη αυτών των σύγχρονων προβλημά-των και ιστορικών καταστάσεων, ανάμεσα σε οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές ανακατατάξεις, ανάμεσα στη φθορά των πάντων εξακολουθεί ν΄ ακούγεται σ΄ ολόκληρη την οικουμένη ζωηρή, παρήγορη και ελπιδοφόρα η άγια φωνή των Τριών μεγίστων οικουμενικών διδασκάλων.

Οι σοφοί πανεπιστήμονες Τρεις Ιεράρχες χωρίς να είναι οικονομολόγοι ή πολιτικοί αναλυτές ερμήνευσαν με τρόπο άριστο το ευαγγέλιο του Χριστού και μας άφησαν στα συγγράμματα τους τις θέσεις και απόψεις τους για όλα σχεδόν τα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι άνθρωποι στο διάβα της ζωής μας. «Συμπορευτές και όχι επιτιμητές, συνοδοιπόροι και όχι αποπροσανατολιστές, συμβοηθοί και όχι μόνο απαιτητές, άνθρωποι ολοκληρωμένοι και συνετοί» που κατανοούν τα όποια προβλήματα ανακύπτουν και στοχεύουν σε άριστες λύσεις. Πρόσφεραν πάνω στο θυσιαστήριο της καρδιάς τους ως θυσιαστήρια προσφορά, ως ευγενή θυσία δοξολογίας και μετανοίας» ολόκληρη την ύπαρξή τους και μας δείχνουν ότι η παιδεία δεν είναι μόνο γνώση, «νους», αλλά και «καρδία», διακονία (προσφορά), αλληλεγγύη στο συνάνθρωπο.

Και οι τρεις βίωσαν την κοινωνική δικαιοσύνη και δίδαξαν με πάθος και αγωνιστικότητα με όλες τους τις δυνάμεις για αυτήν. Ο Βασίλειος μοίρασε την τεράστια περιουσία του στους φτωχούς και δημιούργησε το θαύμα της «Βασιλειάδας», για να απαλύνει τον πόνο χιλιάδων δυστυχισμένων. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αν ο καθένας χρησιμοποιούσε τον πλούτο για τις ανάγκες του και το υπόλοιπο το μοίρασε σε όσους είχαν ανάγκη δεν θα υπήρχαν ούτε πλούσιοι, ούτε φτωχοί. «Του πεινώντος εστίν ο άρτος, ον συ κατέχεις».

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος άφησε με διαθήκη την περιουσία του στην εκκλησία της Ναζιανζού, προκειμένου να ασκεί φιλανθρωπίες, ενώ στο 14ο εξαίρετο λόγο «περί φιλοπτωχιας» προτρέπει: «γενού τω ατυχούντι Θεός», το έλεον Θεού μιμησάμενος». Συνιστά να μην θησαυρίζουμε και να φυλάττουμε τα αγαθά, ενώ άλλοι υποφέρουν από την πείνα.

Ο Χρυσόστομος γράφει πως κανείς δεν γιατρεύει το κακό με το κακό, ενώ συχνά στις ομιλίες του και τα κηρύγματα του στηλίτευε με παρρησία τη σκληρότητα των πλουσίων, τη φοβερή της εποχής του αδικία και τ