Ποιες σκέψεις σας δημιουργούν τα κείμενα του βιβλίου ; (ενότητα 16 : Μέγας Βασίλειος)

πλουσιοι και φτωχοί2α) Αυτό κάνουν οι πλούσιοι. Μαζεύουν τα αγαθά που είναι κοινά για όλους τους ανθρώπους και τα θεωρούν αποκλειστικά δικά τους… Αν αυτός που απογυμνώνει τον ντυμένο ονομάζεται λωποδύτης, αυτός που δεν ντύνει το γυμνό, αν και μπορεί να το κάνει, δεν είναι το ίδιο; Το ψωμί που φυλάς στην αποθήκη σου είναι του φτωχού. Τα ρούχα που κρατάς κρυμμένα στην αποθήκη σου είναι του γυμνού. Τα υποδήματα που σαπίζουν αχρησιμοποίητα είναι του ξυπόλυτου. Τα χρήματα που κρύβεις βαθιά στη γη είναι του φτωχού. Λοιπόν, τόσους αδικείς, όσους θα μπορούσες να βοηθήσεις και το αρνήθηκες
(Εις το «καθελώ μου τας αποθήκας», Β.Ε.Π.Ε.Σ.
τόμ. 54, εκδ. Απ. Διακονίας, Αθήνα 1976, σελ. 64-65, 7-8).
β) Δείτε, λοιπόν, πώς οι δικές μας αμαρτίες άλλαξαν και τη φύση, ακόμη και το κλίμα έγινε εχθρικό. Ο Χειμώνας δεν είναι υγρός και ξερός, αλλά γεμάτος παγωνιά και χωρίς χιόνια και βροχές. Η Άνοιξη έχει ζέστη, όχι όμως τις απαιτούμενες βροχές. Η ζέστη και το κρύο ξεπέρασαν τα φυσιολογικά όρια και βλάπτουν θανάσιμα τους ανθρώπους. Ποια είναι, λοιπόν, η αιτία αυτής της αταξίας και αναστάτωσης; Από πού προέρχονται τα καινοφανή αυτά φαινόμενα; Ως μυαλωμένοι άνθρωποι ας ερευνήσουμε. πλούσιοι και φτωχοίΜήπως ο κυβερνήτης του κόσμου δεν υπάρχει; Μήπως ο αριστοτέχνης Θεός λησμόνησε την Πρόνοιά Του;… Σώφρων άνθρωπος δεν μπορεί να το υποστηρίξει. Αντίθετα, είναι ολοφάνερες οι αιτίες τους. Αν και κερδίζουμε, δε δίνουμε τίποτα σε κανέναν. Αν και επαινούμε τις ευεργεσίες, τις στερούμε από αυτούς που τις χρειάζονται. Αν και ελευθερωθήκαμε, είμαστε άσπλαχνοι απέναντι στους δούλους. Όταν πεινάμε, τρώμε, πλούσιοι και φτωχοι3αλλά περιφρονούμε το φτωχό. Αν και ο Θεός είναι πλούσιος χορηγός, είμαστε σφιχτοχέρηδες και αδιάφοροι στις ανάγκες των φτωχών… Οι αποθήκες μας είναι γεμάτες από αγαθά, αλλά δεν ελεούμε αυτόν που στενάζει από τη δυστυχία. Γι’ αυτό και η δίκαιη κρίση μας απειλεί. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν ανοίγει το χέρι Του. Εμείς αποκλείσαμε την αγάπη προς τον διπλανό μας ως αδελφό μας. Γι’ αυτό και τα χωράφια μας είναι ξερά, γιατί πάγωσε η αγάπη ανάμεσά μας
(Ομιλία εν λιμώ και αυχμώ, Β.Ε.Π.Ε.Σ. τόμ. 54, εκδ. Απ. Διακονίας, Αθήνα 1978, σσ. 78, 79).
γ) “Αυτός που αγαπάει τον συνάνθρωπό του δεν κατέχει τίποτε περισσότερο από αυτόν… Όσο κάποιος πλεονάζει στον πλούτο, τόσο υστερεί στην αγάπη (Προς τους πλουτούντας, Β.Ε.Π.Ε.Σ, τομ. 54, εκδ. Απ. Διακονίας, Αθήνα 1976, σελ. 67,1).”
δ) Τελειότατη κοινωνία ονομάζω αυτήν, όπου έχει καταργηθεί η ιδιοκτησία, έχουν εκλείψει οι προσωπικές διαφορές και έχουν εξαφανιστεί οι έριδες και οι φιλονικίες. Είναι η κοινωνία, όπου όλα είναι κοινά, οι ψυχές, οι γνώμες, τα σώματα, και όλα εκείνα με τα οποία τρέφονται τα σώματα. Κοινός είναι ο Θεός, κοινή η ευσέβεια, κοινή η σωτηρία, κοινά τα αγωνίσματα, κοινοί οι πόνοι, κοινά τα στεφάνια της δόξας. Οι πολλοί ένας είναι και αυτός ο ένας δεν υπάρχει μόνος του, αλλά ζει μέσα στους πολλούς (Ασκητικές Διατάξεις, Β.Ε.Π.Ε.Σ.τόμ. 57 σσ. 42-43, 1).

φτωχοίΧατζημιχάλης Νικόλας, Γ4 : Στο κείμενο αυτό προβάλλεται η αγάπη και η αλληλεγγύη που πρέπει να έχουν μεταξύ τους όλοι οι άνθρωποι χωρίς κοινωνικές διακρίσεις και φιλονεικίες. Τονίζεται η ασπλαγχνία και η αδιαφορία ορισμένων ανθρώπων στις ανάγκες των φτωχών, που δημιούργησαν ένα εχθρικό κλίμα και επηρέασαν με αρνητικό τρόπο ακόμα και ολόκληρη τη φύση. Τέλος αναφέρεται η ακόρεστη επιθυμία των ανθρώπων για πλουτισμό, καθώς πολλοί εκμεταλλεύονται τους συνανθρώπους τους και πλουτίζουν με τις συμφορές τους χωρίς βέβαια να είναι δίκαιοι και τίμιοι απέναντί τους. Έτσι λοιπόν για όλα αυτά σκέφτομαι το μέγεθος των καταστροφών που γίνονται στη φύση εξαιτίας των νοοτροπιών και των αντιλήψεων κατά των ανθρώπων όπως εκδηλώνονται από τους άπληστους ανθρώπους. Παρόλα αυτά όμως η παρουσία ενός κορυφαίου ιεράρχη και δυνατού ηγέτη της εκλησίας και του χριστιανισμού του Μεγάλου Βασιλείου ανατρέπει τα γεγονότα. Ακόμα ο ίδιος μέσα από τον εξαιρετικό συγγραφικό του έργο, κοινωνικό και θεολογικό, και τα χαρίσματα που διέθετε, όχι μόνο καυτηρίασε τον πλουτισμό αλλά και καθιέρωσε την κοινοκτημοσύνη, την αλληλεγγύη και τον μοναχικό βίο. Επομένως όλοι οι χριστιανοί σε όλο τον κόσμο και η Εκλησία χρωστάει πολλά σ΄ αυτήν την λαμπρή προσωπικότητα, η οποία πρέπει να γίνει πρότυπο σε όλους για την αποφασιστικότητα και τη διορτατικότητά του.

Leave a Reply