Επιδράσεις μεταξύ Χριστιανισμού – Ελληνισμού

επιδράσεις χριστιανισμού - ελληνισμούΟ Χριστιανισμός προσέδωσε στον Ελληνισμό το πνεύμα της αγάπης, το ανθρωπιστικό του μήνυμα και ένα νέο όραμα για τη ζωή του κόσμου και του ανθρώπου. Ξεπεράστηκε αυτή η απρόσωπη αντίληψη μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Οι σχέσεις Θεού και ανθρώπου κατέχουν προσωπικό και δυναμικό χαρακτήρα. Ο Θεός μπαίνει στην ιστορία, σαρκώνεται, πάσχει, ανασταίνεται και σώζει τους ανθρώπους. Ο Θεός είναι Θεάνθρωπος, συναναστρέφεται με τον άνθρωπο χωρίς βέβαια να χάνει τη θεϊκή του φύση.

Στην ελληνική σκέψη που ο κόσμος σχετίζεται με τη μοίρα και καθορίζεται από τη φύση και τους Θεούς. Στο Χριστιανισμό, ο κόσμος είναι δημιουργία Θεού, δεν ταυτίζεται με αυτόν, ούτε το μέλλον είναι προδιαγεγραμμένο από τον Θεό και ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να οικοδομεί τη ζωή του και απαλλαγμένος από τους δεισιδαιμονίες. στην Ιστορία δεν διατηρείται η κυκλική αντίληψη αλλά εισάγεται η ευθύγραμμη πορεία που οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού γι αυτό  και κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα στο σώμα είναι φυλακή της ψυχής. Ο Χριστιανισμός, όμως, τονίζει ότι ο άνθρωπος είναι δημιούργημα κατ΄ εικόνα του Θεού. Το ανθρώπινο σώμα είναι ο ναός του Θεού και το πνεύμα παύει να κατηγορεί την ύλη που μέχρι τότε θεωρούνταν κατώτερη. Στις αξίες του κλασσικού Ελληνικού προστέθηκαν χριστιανικές αξίες της αγάπης, της καλοσύνης, του σεβασμού και της ανιδιοτέλειας.

Ο ορθολογισμός της ελληνικής σκέψης και η επιμονή πολλές φορές στη φυλετική και στην εθνική ανωτερότητα αποκλείονται  τη χριστιανική διδασκαλία, ξεπερνιούνται με το οικουμενικό πνεύμα του Χριστιανισμού και ανατρέπονται προκαταλήψεις, αφού ο Θεός είναι πατέρας όλων των ανθρώπων. Αυτές οι θέσεις του Χριστιανισμού άλλαζαν τις απόψεις που είχε ο Ελληνισμός για τα θέματα αυτά.

Στέλιος Λ., Γ2

Ο Χριστιανισμός επέδρασε με πολλούς τρόπους στον Ελληνισμό. Πρώτα ξεπεράστηκε η απρόσωπη αντίληψη της ελληνικής φιλοσοφίας για τον Θεό. Έτσι η σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου λαμβάνουν δυναμικό και προσωπικό χαρακτήρα.

Επίσης, ο Θεός μπαίνει στην ιστορία, σαρκώνεται, πάσχει και ανασταίνεται, όπως και σώζει ανθρώπους. Ακόμη είναι Θεάνθρωπος, δηλαδή συνομιλεί, συναναστρέφεται με τον άνθρωπο, είναι “φίλος” του χωρίς όμως να χάσει  τη θεϊκή του φύση.

Δεύτερον ο Χριστιανισμός επηρέασε την ατνίληψη της χριστιανικής πίστης για τον κόσμο και διαφέρει από αυτήν της ελληνικής σκέψης, η οποία είναι θεμελιωμένη στη μοίρα που καθορίζεται είτε από τη φύση είτε από τους θεούς. Έτσι οι Έλληνες έλαβαν υπόψη τους πως ο Κόσμος είναι δημιούργημα του θεού και έχει αρχή και τέλος. Ακόμη ο Θεός  και ο κόσμος είναι δημιούργημα του Θεού και έχει αρχή και τέλος.

Ακόμη ο Θεός και ο κόσμος δεν ταυτίζονται, και το μέλλον δεν προδιαγράφεται από τον Θεό. Τρίτον οι Έλληνες έμαθαν πως στην ιστορία δεν διατηρείται η κυκλική αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι, αλλά κατάλαβαν πως είναι μία ευθύγραμμη πορεία, η οποία οδηγεί προς τον καινούριο κόσμο τη Βασιλεία του Θεού. Ακόμη μαθαίνουν πως ο άνθρωπος είναι μία μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότητα στον κόσμο και πως είναι όντως συνυπεύθυνος με τον Θεό.

Τέταρτον, με τον Χρσιστιανισμό αντιλαμβάνονται πως ο άνθρωπος είναι δημιούργημα του Θεού.

Μαρία – Κατερίνα Μ., Γ2

χριστιανισμός - ελληνισμόςΗ γνωριμία του ελληνικού πολιτισμού ξεκινάει ήδη από τον 3ο αι. π.Χ. από τον Μ. Αλέξανδρο και τους διαδόχους του, – ενώ ολοκληρώνεται σημαντικά από τον 1ο μ.Χ. αιώνα και όπου ο Απόστολος με το δυναμικό άνοιγμά του στα έθνη δηλώνει τον οικουμενικό χαρακτήρα του Χριστιανισμού, κηρύττοντας σε μια οικουμενική αυτοκρατορία, τη ρωμαϊκή και σε μια οικουμενική γλώσσα, την ελληνική. Οι Απολογητές και οι Αποστολικοί Πατέρες γενικά ήταν οι πρώτοι που συνέδεσαν γόνιμα τον ελληνισμό με τον Χριστιανισμό. Μάλιστα, οφείλουμε να τονίσουμε τη μεγάλη προσφορά του Ελληνισμού στον Χριστιανισμό. Συγκεκριμένα, η ελληνική γλώσσα έγινε το μέσο του οποίου οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς κατάφεραν να μεταγγίσουν τα μηνύματα του Ευαγγελίου στην ψυχή των ανθρώπων. Μάλιστα, η ελληνική φιλοσοφία, οι ηθικές και ανθρωπιστικές αξίες για την παιδεία, οι καλές Τέχνες και οι μορφές της ελληνικής κοινωνικής ζωής αποτελούν παράγοντες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και στην εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Ωστοσο, υπέρμετρη