Διαγώνισμα Ενδεικτικό Απολυτηρίων Εξετάσεων Ιουνίου 2016 για τη Γ΄ Λυκείου-Λύσεις

χριστός πατρός παϊσίου

Διαγώνισμα Απολυτηρίων Εξετάσεων Γ’ Λυκείου – Ιούνιος 2016 – Λύσεις

Ομάδα Α :

Α1/   α/ Αντιστοιχίστε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της στήλης Β και μεταφέρετε στην κόλλα σας τις απαντήσεις (με τη μορφή  Α3.1/α, Α3.2/β κλπ.).    (Μον. : 5)

Α Β
1-δ.       Βίωση της παρουσίας του Θεού α.  Άγιο Πνεύμα
2-ε.      Δόγματα β.  Θεία Ευχαριστία
3-α.      Πνευματικός άνθρωπος γ.  Κοινωνία ισότιμων προσώπων
4-β.      Ένωση με το Χριστό δ.  Μυστήρια της Εκκλησίας
5-γ.      Αγία Τριάδα ε.  Σύντομες διατυπώσεις των αληθειών της πίστεως

          β/ Γράψτε σύντομα τον ορισμό : τι είναι «Μυστήρια της Εκκλησίας» (Μον. 5).

Απάντηση : Τα Μυστήρια της Εκκλησίας είναι δρόμοι βίωσης της παρουσίας του Θεού εδώ και τώρα, και πρόγευση της οριστικής παρουσίας του και της ανακαίνισης του σύμπαντος που θα πραγματοποιηθεί στα Έσχατα.

Α2.   α/ Να χαρακτηρίσετε τις παρακάτω προτάσεις και να μεταφέρετε τη σωστή

              απάντηση στην κόλλα σας (με τη μορφή 1/Σωστό, 2/Λάθος κλπ.). (Μον. : 5)

  1. Στη Θεία ευχαριστία η συνάντηση του ανθρώπου με το Θεό είναι συμβολική και όχι πραγματική ή συναισθηματική.                                                              Σ          [Λ]
  2. Η σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών από τους γονείς- σύμφωνα με τη χριστιανική ηθική- πρέπει να αποσκοπεί στην καλλιέργεια της αμοιβαιότητας, του σεβασμού και της αγάπης, στη διαμόρφωση ξεχωριστής, ελεύθερης προσωπικότητας.               [Σ]      Λ
  3. Οι νέοι δεν πρέπει να εμπιστεύονται τους εμπόρους λευκού θανάτου! Να είναι έξυπνοι, δηλαδή καχύποπτοι σ΄ όσους πουλάνε συνταγές ευτυχίας σε τόσο ακριβή τιμή. Ο «παράδεισος» δεν αγοράζεται, ούτε πουλιέται.                                                [Σ]      Λ
  4. Το αναστημένο σώμα του Χριστού δεν έπαψε να είναι υλικό, ήταν όμως απαλλαγμένο από τη φθορά και από κάθε αναγκαιότητα, το ίδιο θα συμβεί και στην ανάσταση των νεκρών.[Σ]     Λ
  5. Για  τον «κοσμικό» και τον «εκκλησιαστικό» άνθρωπο ο θάνατος είναι το τέλος της ζωής και τον δέχονται μοιρολατρικά.                                                                   Σ          [Λ]

          β/ Επιλέξτε μία λάθος απάντηση και δικαιολογήστε την απάντησή σας. (Μον. 5)

Απάντηση :

1. Με τη συμμετοχή στα Μυστήρια η συνάντηση του ανθρώπου και της κτίσης με τον Θεό είναι πραγματική κι όχι συμβολική ή συναισθηματική.

5. Η διαφορά ανάμεσα στον “κοσμικό” και στον εκκλησιαστικό άνθρωπο είναι η πίστη στην Ανάσταση, όπως βιώνεται στην ευχαριστιακή σύναξη (θεία κοινωνία). Με απλά λόγια λοιπόν: Εκκλησία είναι η καθημερινότητα μαζί με την Ανάσταση. Αν αφαιρέσουμε από τη ζωή μας την πίστη στην Ανάσταση, αυτό που απομένει μπορεί να ‘ναι μια θρησκεία ή η αθεΐα, η θρησκευτική αδιαφορία ή η θρησκοληψία.

Α3.   Απαντήστε σύντομα στην ερώτηση : Τι σημαίνει σύμφωνα με τη διδασκαλία της ορθόδοξης εκκλησίας ο όρος «συγχώρηση»;                                  (Μονάδες : 10)

Απάντηση : Συγχώρηση είναι  το αποτέλεσμα μιας ειλικρινούς, αυτοκριτικής εξομολόγησης.  Αν σκεφτούμε λίγο πάνω στην προέλευση αυτής της λέξης, θα δούμε ότι στην παράδοση της Ορθοδοξίας η Εξομολόγηση δεν είναι δίκη, γι’ αυτό και η συγχώρηση δεν είναι δικαστική απόφαση (έστω και αθωωτική). Συν-χωρούμαι σημαίνει ότι κατορθώνω να παλέψω τον εγωισμό μου και να βρεθώ πάλι παρέα με όλους τους αδελφούς μου στον ίδιο χώρο, στην Εκκλησία, όπως τα μέλη βρίσκονται όλα στο σώμα.

Β/1.    Ποιο είναι το όραμα της Εκκλησίας;                                               (Μονάδες : 10) Απάντηση :

Επιγραμματικά, το όραμα της Εκκλησίας μπορούμε να το διατυπώσουμε ως εξής:

  • Με τη σάρκωση Του ο Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, για να κάνει τον άνθρωπο κοινωνό της θείας ζωής.
  • Με την Ανάσταση Του νίκησε το θάνατο. Το ανθρώπινο σώμα Του εγέρθηκε υλικό, αλλά “αναβαθμισμένο”: είναι πλέον άφθαρτο. Για το σώμα αυτό, ο θάνατος έχει καταργηθεί
  • Η αναστημένη ανθρώπινη φύση Του λειτουργεί στη συνέχεια, μέσα στην ιστορία, σαν “μαγιά”. Γίνεται τροφή και φάρμακο θεία ευχαριστία), για να μπολιάσει και να ανακαινίσει σιγά σιγά την δημιουργία.
  • Αυτή η πορεία (η οποία ούτε ατρικύμιαστη είναι, ούτε αυτόματα μπορεί να γίνει, αφού χρειάζεται την ελεύθερη συνέργεια του ανθρώπου) θα ολοκληρωθεί στα Έσχατα, για τα οποία το μέλος της Εκκλησίας δηλώνει:

Β/2. Σε τι βοηθά τον άνθρωπο η εξομολόγηση;                                (Μονάδες : 10)

Απάντηση : Οι Πατέρες και Ασκητές της, με τον προσωπικό τους πνευματικό αγώνα, διείσδυσαν στα σκοτεινά έγκατα της ανθρώπινης ψυχής και κατέγραψαν τις εμπειρίες τους σε συγγράμματα που ξαφνιάζουν σήμερα. Υπογράμμισαν την ανάγκη αλλά και τη δύναμη του ανθρώπου να έρθει σε διάλογο με τον εσωτερικό του κόσμο, να συναισθανθεί τα αδιέξοδά του και να μετανοήσει, δηλαδή να μεταβάλει ριζικά τρόπο σκέψης και ζωής (μετα-νοώ =μεταβάλλω νουν). Αυτή την πορεία διακονεί το μυστήριο της Εξομολόγησης. Στην Εξομολόγηση ο ίδιος ο άνθρωπος “ψάχνεται” και “ανοίγεται” – δεν “ανακρίνεται”.

ΟΜΑΔΑ Β :

B1/   Ποιες θεμελιώδεις θετικές αρχές προτείνονται από την Ορθόδοξη Εκκλησία για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το πρόβλημα των ναρκωτικών; Απαντήστε σύντομα.                                                                                               (Μονάδες : 20)

Απάντηση : Η Εκκλησία προτείνει θετικά, συγκεκριμένα και εγγυημένα από τη μακραίωνη πείρα ζωής που διαθέτει μέσα στην ιστορία δύο χιλιάδων ετών το νόημα της ζωής τις θεμελιώδεις αρχές της.

α. Ζω θα πει  αγαπώ, σχετίζομαι, ερωτεύομαι, γίνομαι ένα με το “άλλο”.
β. Αγαπώ σημαίνει ελευθερώνομαι από τη μοναξιά, διπλασιάζω το άτομό μου, πολλαπλασιάζομαι, αποκτώ απογόνους, περνώ από το πάμπτωχο “εγώ” μου στο πάμπλουτο “εμείς”: με τον αγαπημένο σύντροφο της ζωής μου και με τα παιδιά μας.

γ. Ελευθερώνομαι σημαίνει αληθεύω, δηλαδή ζω την αλήθεια, υπάρχω αυθεντικά, κι όχι ψεύτικα, προγεύομαι τον πραγματικό παράδεισο από τώρα πάνω σε τούτη τη γη ως μια πραγματικότητα, που γεμίζει τη ζωή μου με νόημα και αληθινή χαρά. Έτσι αποφεύγω τους “τεχνητούς παραδείσους” ναρκωτικών ουσιών, που πλουτίζουν τους αδίστακτους εμπόρους λευκού θανάτου.
Ανάμεσα στον πραγματικό και στον “τεχνητό” π