Ένα ερωτηματολόγιο – επανάληψη για το Β’ Τρίμηνο της Β’ Γυμνασίου – προσχέδιο διαγωνίσματος

kyracilli

Α)  Κυκλώστε το σωστό.
1. Η Βάπτιση του Χριστού ονομάζεται Θεοφάνεια διότι:

  1. Ο Ιησούς αποκαλύπτει σε όλο τον κόσμο ότι είναι ο Υιός του Θεού.
  2.  Ο Θεός εμφανίζεται μπροστά στον άνθρωπο.
  3.  Εμφανίζεται η Αγία Τριάδα στον κόσμο. [ν]

2. Ο Θεός Πατέρας έκανε την παρουσία του φανερή κατά τη Βάπτιση του Χριστού

  1. με τη φωνή Του [ν]
  2. όταν άνοιξαν οι ουρανοί φάνηκε το χέρι του να ευλογεί
  3. με τη μορφή περιστεριού

Β) Απαντήστε με Σ (Σωστό) και Λ (Λάθος).

Ο Ιωάννης χαρακτήρισε τον Χριστό ως “ο Προφήτης του Θεού”.              Σ              [ Λ]
Ο Ιησούς βαφτίστηκε όταν ήταν 10 χρονών.                                                     Σ             [Λ]
Τη σχέση Χριστού-Πατέρα φανερώνει η εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος.      [Σ]            Λ
Κατά τη Βάφτιση του Ιησού εμφανίζεται η Τριαδική Θεότητα.                              [Σ]            Λ
Ο Ιωάννης όταν είδε τον Χριστό να έρχεται προς τον Ιωάννη είπε : “Να ο Βασιλιάς των Ιουδαίων”           Σ            [Λ]
Ο Θεός Πατέρας κατά τη Βάπτιση του Χριστού διακήρυξε ότι ο Χριστός είναι ο Υιός Του ο αγαπητός     [Σ]             Λ
Ο Ιωάννης είπε ότι εκείνος βαπτίζει με νερό ενώ ο Μεσσίας θα βαπτίζει με άγιο Πνεύμα       [Σ]            Λ
Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι ο τελευταίος προφήτης της Αγίας Γραφής         [Σ]            Λ
Ο Χριστός Βαπτίστηκε γιατί ήταν αμαρτωλός                                                        Σ            [Λ]

Γ. 1. Αντιστοίχιση:  

Α                                                                                                        Β
α) Βάφτιση Χριστού                                 1) Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα [δ]
β) Βαπτιστής                                                2) Ιησούς Χριστός  [γ]
γ) Ο Αμνός του Θεού                                 3) Ιωάννης ο Πρόδρομος  [β]
δ) Αγία Τριάδα                                              4) Κατάργηση Προπατορικού Αμαρτήματος ]

2. Αντιστοιχίστε τα παρακάτω, σειρές με στήλες που ταιριάζουν

Ιωάννης Θεοφάνια Άγιο Πνεύμα Χριστός
περιστέρι  ν
αμνός του Θεού  ν
προφήτης  ν
Εμφάνιση της Αγίας Τριάδος  ν

3.  Αντιστοιχίστε τις σειρές με τις στήλες 

γιος του συμφωνεί με τον προφήτη Ησαΐα και δεν συμμερίζεται τις εθνικιστικές απόψεις των πολλών Ιουδαίων φανερώθηκε η Αγία Τριάδα στους ανθρώπους
Ο Ιωάννης αποκάλεσε τον Ιησού αμνό του Θεού γιατί  ν
Το γεγονός της Βάπτισης του Χριστού φανερώνει ότι η σχέση του Ιησού με τον Πατέρα είναι  ν
Στη Βάπτιση του Χριστού λέμε ότι έχουμε “Θεοφάνια” επειδή  ν

Δ. Τι σημαίνει “Υπαπαντή”; (σελ. 42, σχόλιο 3 : Ο καθαρισμός στον Ναό και η αφιέρωση του Ιησού με όσα έγιναν και ειπώθηκαν εκεί ονομάζονταιστην εκκλησιαστική γλώσσα Υπαπαντή του Ιησού = επίσκεψη, συνάντηση και υποδοχή του από τον φωτισμένο από το Άγιο Πνεύμα προφήτη Συμεών).

Ε. Γιατί ο Ιησούς πήγε δώδεκα χρόνων στον Ναό του Σολομώντα;  (σελ. 42, σχόλια 4 και 5 : Η συμμετοχή στον εορτασμό του Πάσχα στην Ιερουσαλήμ για κάθε Ισραηλίτη ήταν καθήκον τιμής και όνειρο ζωής. Έτσι πήγαιναν εκεί κάθε χρόνο χιλιάδες ευλαβείς Ισραηλίτες τόσο από το εστερικό της χώρας όσο και από τηΔιασπορά τους σε ολόκικληρο τον τότε κόσμο. Τους προσκυνητέςαυτούςτιμούσασν με τηφιλοξενία τους οι κάτοικοι τηςΙερουσαλήμ. Κάθε Ισραηλίτης πατέρας ειχε ιερό καθήκον να διδάξει στο γιο του, ώσπου να γίνει δώδεκα χρονών: α)το “4 ῎Ακουε, ᾿Ισραήλ· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν Κύριος εἷς ἐστι· 5 καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου. 6 καὶ ἔσται τὰ ρήματα ταῦτα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον, ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ψυχῇ σου· 7 καὶ προβιβάσεις αὐτὰ τοὺς υἱούς σου, καὶ λαλήσεις ἐν αὐτοῖς καθήμενος ἐν οἴκῳ καὶ πορευόμενος ἐν ὁδῷ καὶ κοιταζόμενος καὶ διανιστάμενος· 8 καὶ ἀφάψεις αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου, καὶ ἔσται ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν σου· 9 καὶ γράψετε αὐτὰ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν” (Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, στίχοι 4-9). β ) τις “Δέκα Εντολές” και γ) βασικά στοιχεία του θρησκευτικού Νόμου. Στα σχολεία των συναγωγών διδάσκονταν βασικές αλήθειες της ισραηλιτικής πίστης. Τα κορίτσια μάθαιναν τα παραπάνω από τη μητέρα τους. Οι συναγωγές δεν φρόντιζαν γι’ αυτά. Τα περισσότερα έμεναν στο σπίτι. Ελάχιστα είχαν δυνατότητες για περισσότερες σπουδές.

Ζ.  Σχολιάστε τα λόγια του Ιησού στην μητέρα του και στον Ιωσήφ. (σελ. 42, στίχοι κειμένου 49, 51 και 52, σχόλιο 7: στ. 49: Ο Ιησούς τους απάντησε : “Γιατί με αναζητούσατε; Δεν ξέρατε ότι έπρεπε να βρίσκομαι στο σπίτι του Πατέρα μου;, στ. 51: Ο Ιησούς κατέβηκε μαζί τους και ήρθε  στην Ναζαρέτ και ζούσε κοντά τους με υπακοή. Η μητέρα του όμως διατηρούσε μέσα στην καρδιά της όλα αυτά τα λόγια. στ. 52: Ο Ιησούς μεγάλωνε και πρόκοβε στη σοφία, και η χάρη που είχε ευαρεστούσε τον Θεό και τους ανθρώπους. Σχόλιο 7 : Τα λόγια του Ιησού στο στίχο του Λουκά 2, 49 είναι τα πρώτα και τα μόνα που μας έχουν διασωθεί από τα παιδικά χρόνια ως τη βάπτισή του στον Ιορδάνη. Ο δωδεκάχρονος Ιησούς φανέρωσε για πρώτη φορά μπροστά σε δασκάλους του Νόμου και στους γονείς του ποιος είναι και ποια η σχέση του με τον Θεό. Κατόπιν όμως συγκαλύπτει πάλι τη θεανθρώπινή του γνώση και σοφία και επιστρέφει μαζί τους στην καθημερινή ζωή, με ταπείνωση και υπακοή στο ανθρώπινο θέλημά τους. Η ζωή του όμως και η καθημερινή μαζί του ζωή τους  τούς έδειχνε ότι είναι ένας χαριτωμένος άνθρωπος γεμάτος από το Άγιο Πνεύμα του Θεού και ζούσε αρμονικά και ήρεμα με τους συμπολίτες του. Ο Ιησούς από παιδί έζησε ως απλός άνθρωπος. Συμμετείχε στις κοινωνικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις του λαού του.

Η.  Τί σημαίνουν τα λόγια του αγίου Συμεών ότι ο Ιησούς θα είναι “σημείον αντιλεγόμενον”; (σελ. 44 : Σημαίνουν ότι άλλοι θα τον εμπιστευτούν, θα τον αποδεχτούν και θα αλλάξουν ζωή, ενώ άλλοι θα τον απορρίψουν και θα στραφούν εναντίον του).

 Θ.  Τι σημαίνει το κήρυγμα του Ιωάννη : “Μετανοείτε”; (σελ. 46, σχόλιο 3 : Σημαίνει “αλλάξτε τρόπο ζωής”)

Ι.  Τι σημαίνει έμπρακτη μετάνοια; Ποιες συγκεκριμένες αλλαγές ζωής πρότεινε να κάνουν οι Φαρισαίοι, οι Σαδδουκαίοι, ο απλός λαός και οι στρατιώτες; (σελ. 45, στίχοι Λκ.3-14 : Όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει σ΄όποιον δεν έχει να φορέσει, όποιος έχει φαγητό να κάνει το ίδιο. Στους τελώνες είπε : να μην παίρνουν παραπάνω από αυτό που πρέπει. Στους στρατιώτες έλεγε να μη συκοφαντούν κανένα ούτε να εξευτελίσουν κανένα και να αρκούνται στους μισθούς τους. Με συγκεκριμένα παραδείγματα δίδασκε πώς να αλλάξουν τρόπο ζωής και να γίνουν δίκαιοι και ενάρετοι άνθρωποι.

ΙΑ.  Στο τέμπλο όλων των ναών δίπλα στο Χριστό βλέπουμε την εικόνα του Ιωάννη. Για ποιούς λόγους γίνεται από την εκκλησία αυτή η τιμητική διάκριση; (σελ. 47, ερώτηση 6: Η εκκλησία αναγνωρίζει στο πρόσωπο του αγίου Ιωάννου εκείνον τον τελευταίο προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης που με συμβολικό και δυναμικό τρόπο άνοιξε με το κήρυγμά του το δρόμο για να δεχτούν οι άνθρωποι τον Χριστό, κηρύσσοντας να αλλάξουν ζωή με έμπρακτες πράξεις αρετής και δικαιοσύνης. Με την προφητική του παρουσία και δράση προετοίμασε ουσιαστικά τους ανθρώπους να προσέξουν το πρόσωπο και το έργο του Χριστού. Επειδή γνώρισε τον Χριστό στους ανθρώπους την ώρα που βάπτισε τον Χριστό, μαρτυρώντας ότι είδε το άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει από τον ουρανό τον ονομάζει Βαπτιστή και τον τοποθετεί στα δεξιά του Χριστού. Ο Ιωάννης γνώριζε καλά τα όριά του, τη δική του αποστολή και τη σχέση του με τον Ιησού. Όσοι μελετούν τον Ιωάννη θυούνται τον μεγάλο έπαινο που έκανε γι αυτόν ο Ιησούς.).

ΙΒ.  Γιατί ονομάζει ο Ιωάννης τον Ιησού “αμνό του Θεού’;  Τι  θέλει να πει για τον Χριστό χρησιμοποιώντας  αυτήν την ονομασία; Ποια γνώμη εκφράζει για την εικόνα του Μεσσία; συμφωνεί η γνώμη του με την γνώμη που έχουν για το Μεσσία οι Ιουδαίοι; Δικαολογήστε τη γνώμη σας. (σελ. 49, σχόλιο 2 : Ο Ιωάννης, αποκαλώντας τον Ιησού “αμνό του Θεού”, δηλαδή αρνί προορισμένο για θυσία, δείχνει ότι δεν συμμερίζεται τις εθνικιστικές απόψεις των πολλών για τον Μεσσία, ότι θα ήταν μια ένδοξη και ανίκητη μορφή, θα κατανικούσε τους Ρωμαίους, θα απελευθέρωνε το λαό κ.λ.π. Αντίθετα, και σύμφωνα με τις προφητείες του Ησαΐα , ο Μεσσίας θα ήταν αλλιώτικος, ταπεινός. Αυτός θα έσωζε τον κόσμο, αλλά τον περίμεναν δοκιμασίες, θυσίες, θάνατος).

ΙΓ.  Γιατί έπρεπε να βαπτιστεί ο Ιησούς; (σελ. 49, σχόλιο 3 : Ο Χριστός δεν είχε ποτέ του αμαρτίες. Ήταν τέλειος Θεός και Τέλειος άνθρωπος. Εμείς όταν γεννηθούμε έχουμε το προπατορικό αμάρτημα. Όταν βαπτιστούμε ξεπλένονται όλες μας οι αμαρτίες και φωτιζόμαστε με το Άγιο Πνεύμα. Γι αυτό ο Χριστός μας βαπτίστηκε για να Τον μιμηθούμε και να θεωθούμε!).

ΙΔ. Τι σημαίνει η φράση “άνοιξαν οι ουρανοί”; (σελ. 49, σχόλιο 4 : Η συμβολική έκφραση “ανοιξαν οι ουρανοί” σημαίνει : “Τώρα ξαναδίνεται επίσημα και πανηγυρικά η δυνατότητα επικοινωνίας των ανθρώπων με τον Θεό”.)

ΙΕ.  Πώς παρουσιάζεται το άγιο Πνεύμα για πρώτη φορά; Τι σημαίνει και τί συμβολίζει για τους Ισραηλίτες και σήμερα;  (σελ. 49, σχόλιο 5 : Με τη μορφή σαν περιστέρι το Άγιο Πνεύμα για πρώτη φορά έγινε τόσο αισθητό στους ανθρώπους. Την Πεντηκοστή θα παρουσιαστεί σαν κάτι που έμοιαζε με “πύρινες γλώσσες” (μικρές φλόγες φωτιάς σαν γλώσσες). Τόσο στους Ισραηλίτες όσο και στους γείτονές τους το περιστέρι σήμαινε την παρουσία του Θοεύ. Εκεί και αλλού, τότε και σήμερα, συμβολίζει την αγάπη, την ειρήνη και την ελπίδα.)

ΙΣΤ. Γιατί ονομάζεται το γεγονός της Βάπτισης του Χριστού “Θεοφάνια”;  Πώς παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Καινή Διαθήκη ο Θεός στη Βάπτιση του Χριστού; (σελ. 49 και 50 : Κατά την Βάπτιση φανερώθηκε χειροπιαστά για πρώτη φορά στην ιστορία ο Θεός ως Αγία Τριάδα : Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα, γι αυτό ονομάζουμε το γεγονός της Βάπτισης του Χριστού “Θεοφάνια”. Ο Θεός Πατέρας μαρτύρησε για τον Χριστό ότι είναι ο αγαπημένος του υιός που ευχαριστείται και αναπαύεται σ΄Αυτόν. Το Άγιο Πνεύμα εμφανίζεται σαν περιστέρι, σύμβολο ειρήνης, αγάπης, ελπίδας και βεβαιώνει τα λόγια του Θεού Πατέρα για τον Υιό Του. Βεβαιώνει δηλαδή ότι ο Χριστός : α) είναι ο αγαπημένος Υιός του Θεού και ο αρχηγός του καινούριου κόσμου της Βασιλείας του Θεού, β) το έργο του θα είναι δύσκολο και θα θυσιαστεί γι αυτό, γ) όσα θα πει και θα πράξει ο Ιησούς θα είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Τη μέρα της Βάπτισης εγκαινιάζεται η Βασιλεία του Θεού, δηλαδή η καινοούρια ανθρωπότητα  και ο Ιησούς αρχίζει δημόσια την αποστολή και το έργο του για την πραγματοποίησή της.).

ΙΖ. Για ποιες ομάδες μαθητών του Χριστού μας πληροφορούν τα ευαγγέλια; (σελ. 51-52, σχόλια 4 και 5 : 12 μαθητές του στενού κύκλου του Ιησού, 70 μαθητές στον ευρύτερο κύκλο του Ιησού, γυναίκες που διέθεταν τις περιουσίες τους για τη μετακίνηση, συντήρηση και διαμονή του Ιησού και της πολυάριθμης συνοδείας του ( πράγμα πρωτοφανές  και σε αντίθεση με τις απόψεις των ραββίνων)).

ΙΗ. Για ποιο έργο και πώς προετοίμαζε ο Χριστός τους μαθητές του; Ποιες υποδείξεις τους έκανε; (σελ. 51, στίχοι Μρκ 3,14 και Μκ. 6, 6-9, Μτ. 10,7-8 : (σελ. 51, στίχοι Λκ.8,1-3 και Μκ. 6, 6-9, Μτ. 10,7-8 : Διάλεξε δώδεκα μαθητές για να είναι μαζί του και για να κηρύττουν. Κάλεσε τους μαθητές και άρχισε να τους στέλνει δύο-δύο… τους παράγγειλε να μην παίρνουν τίποτε μαζί τους για το δρόμο, ούτε σακκίδιο, ούτε φαγητό, ούτε χρήματα στο ζωνάρι παρά μόνο ραβδί για το δρόμο, να βάλουν σανδάλια στα πόδια τους και να μην πάρουν μαζί τους διπλά ρούχα. Όπου πάνε να κηρύττουν λέγοντας πώς έφτασε η Βασιλεία του Θεού. Να θεραπεύουν τους αρρώστους, να ανασταίνουν τους νεκρούς, να γιατρεύουν τους λεπρούς, να κάνουν καλά τους δαιμονισμένους. Δωρεάν , τους είπε, τα λάβατε τα χαρίσματα αυτά, δωρεάν και να τα δίνετε.

ΙΘ. Γιατί στο Σύμβολο της Πίστεως (το “Πιστεύω”) δηλώνουμε ότι η Εκκλησία είναι και “αποστολική”;  Χρησιμοποιήστε τις φράσεις του κειμένου (σελ. 53, ερώτηση 5 και κείμενο Α Ιω.1,1-4 : Η Εκκλησία λέγεται και “αποστολική” γιατί θεμελιώθηκε στο έργο των αποστόλων, που, μετά το Χριστό, είναι “οι θεμέλιοι λίθοι” της Εκκλησίας. Οι απόστολοι του Χριστού είναι οι κληρονόμοι των δωρεών του Χριστού, όχι για τον εαυτό τους, αλλά για όλους τους ανθρώπους, στους οποίους θα γνωρίσουν το Ευαγγέλιο του Κυρίου και τη Βασιλεία Του. Είναι οι συνεχιστές του έργου του δασκάλου τους, που θα αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις και με την ίδια τους τη ζωή για την Εκκλησία. Η Εκκλησία λέγεται “αποστολική” ως ένδειξη τιμής και αναγνώρισης για το έργο των μαθητών που έζησαν μαζί του, ήταν αυτόπτες και αυτήκοοί μάρτυρές Του.
Ο Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου, στο κείμενο αυτό (Α Ιω. 1, 1-4), καταθέτει την πολύτιμη μαρτυρία του αλλά και των υπόλοιπων μαθητών όπως την έζησαν κοντά στο Χριστό. Μια μαρτυρία που δεν είναι αποτέλεσμα θεωριών, αλλά των εμπειριών αυτών που Τον είδαν, Τον άκουσαν, Τον ψηλάφισαν. Ο Χριστός με το έργο Του έδειξε στους ανθρώπους πώς να ζουν αληθινά και όχι πώς απλά να επιβιώνουν. Και αληθινή ζωή είναι η ζωή κοντά στον Θεό. Ο Χριστός με το έργο Του μας φανέρωσε την αιώνια ζωή. Έδειξε το δρόμο για την Βασιλεία του Θεού, που ήταν ο άξονας της διδασκαλίας Του.  Έδειξε με τη ζωή και το έργο Του τον τρόπο με τον οποίο θα γίνουμε μέλη της Βασιλείας αυτής, για να φτιάξουμε μια κοινωνία αγάπης και δικαιοσύνης. Στην κοινωνία αυτή ως πρόσωπα καλούνται να μπουν όλοι οι άνθρωποι, που το επιθυμούν ακολουθώντας την διδασκαλία και τον τρόπο ζωής που έδειξε ο αρχηγός της πίστης μας. Κάθε χριστιανός, ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία και κοινωνική κατάσταση, θεωρείται μαθητής Χριστού, συμμαθητής των Αποστόλων και συνεχιστής του έργου τους. Αυτό το βλέπουμε από τις εξής φράσεις:

  • “τον ακούσαμε και τον είδαμε με τα μάτια μας”
  • “τον είδαμε από κοντά και τα χέρια μας τον ψηλάφησαν”
  • “όταν η ζωή φανερώθηκε την είδαμε με τα μάτια μας”
  • “σας μιλάμε για την αιώνια ζωή”
  • “φανερώθηκε σε μας, τον είδαμε, τον ακούσαμε και σας τον αναγγέλλουμε”

Κ. Ποια είναι τα ονόματα των δώδεκα μαθητών του Χριστού; (προσθέστε και το όνομα του μαθητή που πήρε τη θέση του προδότη μαθητή)

Σίμων – Πέτρος, Ανδρέας, Ιάκωβος, Ιωάννης, Φίλιππος, Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος, Θωμάς ο “Δίδυμος”, Ματθαίος ή Λευί, Ιάκωβος γιος του Αλφαίου, Θαδδαίος, ή Λεββαίος ή Ιούδας Ιακώβου, Σίμων ο Κανανίτης, Ιούδας Ισκαριώτης (ο προδότης) και στη θέση του ο Ματθίας.

ΚΑ. Τι σημαίνει για την οργάνωση της εκκλησίας το ότι ο Χριστός έχει έδρα του την Καπερναούμ; (σελ. 56, σχόλιο 2 : Η Καπερναούμ της Γαλιλαίας προσφερόταν ως κέντρο της πρώτης δράσης του Χριστού για τον εξής ιδιαίτερο λόγο: Η πόλη αυτή ήταν  συγκοινωνιακός κόμβος δρόμων που οδηγούσαν από τη Μεσοποταμία στην Αίγυπτο κι από τις