ΕΝΟΤΗΤΑ 13 Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ



ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ


Ø          Ο Ιησούς έδρασε και κήρυξε για τρία χρόνια.
 Συχνά δίδασκε με παραβολές

Ø          Το α΄  κείμενο της Ενότητας είναι «περικοπές» (αποσπάσματα) από τα εξής Ευαγγέλια :
       1.   Κατά Μάρκον   2.   Κατά Λουκά     3.   Κατά Ιωάννη .
Εδώ τονίζεται η θετική αντίδραση του κόσμου που άκουγε το Χριστό.

Το β΄  κείμενο της Ενότητας είναι «περικοπές» (αποσπάσματα) από τα εξής Ευαγγέλια :
       1.   Κατά Μάρκον   2.   Κατά  Ματθαίο     3.   Κατά Λουκά 
Εδώ βλέπουμε τον τρόπο που δίδασκε ο Χριστός.
            (Ο Χριστός δίδασκε με «παραβολές»)

Ø          ΑΠΟΔΟΣΗ  ΤΩΝ  ΚΕΙΜΕΝΩΝ  ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ
Όπου πήγαινε ο Χριστός, τον ακολουθούσε  κόσμος που τον άκουγε με προσοχή.
    Οι ακροατές του δεν κουράζονταν να τον ακούν.  Έμεναν κατάπληκτοι. Δεν τους μιλούσε όπως οι άλλοι ραβίνοι
   Τον άκουγαν άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα – ακόμη και γυναίκες .
    
Δίδασκε με «παραβολές» (ιστορίες απ την καθημερινή ζωή) με απλά λόγια έκανε κατανοητές μεγάλες αλήθειες.

Για να καταλάβουν οι ακροατές του ότι ο Θεός μας αγαπά όλους, είπε την «παραβολή του καλού ποιμένα που
αναζητά το χαμένο πρόβατο»».
   Όταν  ο καλός βοσκός διαπίστωσε ότι λείπει ένα πρόβατο, άρχισε να το αναζητά.
Όταν το βρήκε γύρισε γεμάτος χαρά.
Με την ίδια χαρά μας υποδέχεται και ο Θεός όταν μετανιώσουμε από κάποια αμαρτία.


ENOTHTA-10-4_small

Ο Kαλός Ποιμένας ( β΄ μισό 3ου αι.) συμβολίζει το Χριστό.
Παρατηρήστε: 1.  Ο Χριστός σε νεαρή ηλικία
2.  Τα αρνιά τον τριγυρίζουν ήρεμα
– τον αναγνωρίζουν ως   αρχηγό τους.


ENOTHTA-10-4-a-Galla_Placidia-Ravenna_small

Ο Kαλός Ποιμένας ( 5ος αι.) ση βόρεια είσοδο του Μαυσωλείου
της Γκάλα Πλακιδία στη Ραβέννα της Ιταλίας


             Άλλη ωραία παραβολή που είπε ο Χριστός : η “Χαμένη Δραχμή”.
Η παραβολή αυτή  έχει εμπνεύσει μεγάλους ζωγράφους που  δημιούργησαν θαυμάσιους πίνακες με αυτό το θέμα.

ENOTHTA_13_4_small     Ο  ζωγράφος από το Άμστερνταμ της Ολλανδίας
Johannes Luyken  (1647 –  1712) 
αποδίδει πολύ παραστατικά
την Παραβολή της Χαμένης Δραχμής
 ENOTHTA_13_5_small

Το έργο του Άγγλου Ακαδημαϊκού και ζωγράφου Σερ John Everett Millais (1829-1896) έχει συζητηθεί πάρα πολύ επειδή αποδίδει με ρεαλισμό σκηνές από την Καινή Διαθήκη.
1.  Ας  θαυμάσουμε τον ωραίο πίνακα
2.  Η  υαλογραφία (παράσταση σε τζάμι παραθύρου)
σε εκκλησία του Οχάιο στην Αμερική
φαίνεται να έχει επηρεαστεί από τον πίνακα του Millais.
3.  Με την ευκαιρία ας θαυμάσουμε και έναν άλλο πίνακα του
              Millais.το Μικρό Χριστό στο εργαστήρι του Ιωσήφ

ENOTHTA_13_6_small

  Ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης Ντομένικο  Φέτι (1589-1623).
ζωγράφισε (το 1618 ή το 1622) τον πίνακα “Η χαμένη δραχμή”




ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ  (ΣΕΛΙΔΑ 61)


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ 1:      

Ø        Ο δάσκαλος κάνει εντύπωση όταν όλοι οι μαθητές καταλαβαίνουν αυτά που λέει.
Καμιά απορία δεν πρέπει να μένει χωρίς απάντηση.
Πρέπει ο  δάσκαλος να είναι «φιλικός» με τους μαθητές – όμως πάντα να κρατά τις αποστάσεις.
Πρέπει να γνωρίζει καλά το αντικείμενο ου διδάσκει και με απλότητα το παρουσιάζει. (χωρίς εγωισμούς).
Σέβεται τους μαθητές του και απαιτεί από αυτούς να τον σέβονται.
Πρέπει να ξυπνά στο μαθητή την περιέργεια και να τον πείθει να συμμετέχει – να αυτοσχεδιάζει – να ενδιαφέρεται

Ø       Αξίζει στον ελεύθερο χρόνο μας να δανειστούμε και να διαβάσουμε
το  διήγημα του Ιωάννη Κονδυλάκη «Όταν ήμουν δάσκαλος»


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ 2:      

Ø       Ο Ιησούς διέφερε από τους Ραβίνους της εποχής του.
Ήταν πρωτότυπος στο λόγο.  Αυτό που έλεγε ήταν αυθεντικό.
Αναφερόταν στις Γραφές όμως έλεγε και δικά του – που πρώτη φορά άκουγαν οι Εβραίοι
Μιλούσε για ελευθερία,  για δικαιώματα.  «Ο Θεός μας αγαπά όλους – όλοι έχουμε δικαίωμα στη ζωή»
Γι αυτό οι φρουροί πολλές φορές διατάχθηκαν να το συλλάβουν
Δεν έκανε διακρίσεις – όποιος ήθελε μπορούσε να τον ακούσει, ακόμη και γυναίκες. 
(Πρώτη φορά έβλεπε κανείς γυναίκες, πτωχούς και αγράμματους να έχουν δικαίωμα να ακούσουν ένα ραβίνο).


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ  3:      

Ø       Ο Χριστός ποτέ δεν ξεκινούσε να μιλά αν δεν υπήρχε κάποια αφορμή.
(Πάρα πολλές φορές προτιμούσε τη σιωπή)

Ø       Αφορμή :  Διαμαρτυρήθηκαν κάποιοι Φαρισαίοι και γραμματείς (άνθρωποι της «υψηλής κοινωνίας») επειδή ο Ιησούς«δέχεται αμαρτωλούς και τρώει μαζί τους». Αναγκάστηκε λοιπόν ο Ιησούς με την παραβολή του καλού ποιμένα  να τους απαντήσει αμέσως:
1.    Έκανε σαφές ότι δεν κάνει διάκριση μεταξύ αμαρτωλών και αναμάρτητων.
2.    Ξεκαθάρισε ότι πάντα θα δέχεται με συμπάθεια όλους τους ανθρώπους που τον έχουν ανάγκη.
3.    «Ποιος έχει ανάγκη γιατρού; Ο υγιής ή ο άρρωστος;»
4.    «Ποιον πρέπει να αναζητήσουμε; Βεβαίως αυτόν που χάθηκε.»
        5.  «Ο Χριστός ήρθε να αναζητήσει αυτόν που έχασε το δρόμο του και να τον αποκαταστήσει στην κοινωνία»

Ø       Αλήθεια που φανερώνεται :
Ο Θεός δεν απορρίπτει κανέναν.  Μας δέχεται όλους χωρίς διακρίσεις αρκεί να το θελήσουμε.
Όπως ο βοσκός έτσι και ο Θεός ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο που απομακρύνθηκε από κοντά του.

Ø       Οι Παραβολές είναι κατανοητές από όλους τους ανθρώπους:
       1.    Απλές ιστορίες με παραδείγματα από την καθημερινή ζωή.
2.    Θεωρητικές έννοιες όπως «Βασιλεία του Θεού», «Θεϊκή αγάπη», «εμπιστοσύνη στο Θεό» δεν μπορούν να
γίνουν κατανοητές αν δεν χρησιμοποιήσουμε απλά λόγια.

Ø       Ας θυμηθούμε πως δίδασκαν οι Έλληνες Φιλόσοφοι
1.    Συζήτηση με τους μαθητές τους.
2.    Παραδείγματα από την καθημερινή ζωή.

 Ας δούμε ένα “παράδειγμα” [παραβολή] που χρησιμοποίησε κάποτε ο Σωκράτης

Ο Σωκράτης ρωτήθηκε «ποια είναι η πνευματική τροφή που χρειάζεται η ψυχή».
Εκείνος για να δείξει ότι πρέπει να προσέχουμε τις επικίνδυνες διδασκαλίες, που βλάπτουν την ψυχή, απάντησε με ένα παράδειγμα:
«Όπως κάποιοι έμποροι πωλούν εμπορεύματα και κάποιοι κάπηλοι σερβίρουν ποτά, ενώ δεν γνωρίζουν την ποιότητα αυτών που πωλούν ή σερβίρουν, ούτε θα τα αγόραζαν για τον εαυτό τους, όμως τα επαινούν και τα διαφημίζουν για να τα πωλήσουν. Έτσι και αυτοί που παραπλανούν τριγυρνούν από πόλη σε πόλη «πωλούν» και «προσφέρουν» ύποπτες διδασκαλίες σ’ όποιον τις δέχεται, χωρίς να νοιάζονται αν ωφελήσουν ή αν βλάψουν την ψυχή των ακροατών τους». (Πλάτων, Πρωταγόρας, 313. c.6 – 313.d.8)


 Ας δούμε ένα “παράδειγμα” που χρησιμοποιεί ο δραματικός ποιητής Ευριπίδης

«Ένα μεγάλο πλοίο δεν αρκείται σε μία μόνο άγκυρα γιατί δεν μπορεί να το σώσει. Ρίχνει τρεις άγκυρες για σιγουριά.
Το ίδιο συμβαίνει και με μια πόλη. Ένας κυβερνήτης μόνος του μπορεί να φέρει πολλούς κινδύνους. Καλό θα είναι να έχει βοηθούς». (Ευριπίδης, Φαέθων)


         ΕΡΓΑΣΙΑ    (σελίδα  62):      

Ø       Ποια κοινά σημεία υπάρχουν μεταξύ των Παραβολών και των Μύθων του Αισώπου;

Ø       Ποιες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των Παραβολών και των Μύθων του Αισώπου;

Ø       Να θυμηθούμε μερικούς Μύθους  του Αισώπου;

 ENOTHTA_13_1_small (1)ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΙΣΩΠΟΣ – ΠΟΤΕ ΕΖΗΣΕ

Ο Ηρόδοτος ονομάζει τον Αίσωπο «πολύ γνωστό λογοποιό» (Ηροδότου Β΄ 134). Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε ποτέ ο Αίσωπος και ότι οι μύθοι που παραδίδονται είναι «το απόσταγμα της αιώνιας σοφίας». Όμως οι Βυζαντινοί λόγιοι έλεγαν ότι ο Αίσωπος υπήρξε πραγματικά και έζησε τον 7ο αι. π.Χ. στο Αμόριο της Φρυγίας. Επιλογή από τους μύθους του Αισώπου διδάσκονταν στα σχολεία. Από τον 11ο αιώνα γνωρίζουμε εκδόσεις των μύθων του σε Συριακή και σε Ελληνική γλώσσα. Τον 14ο αιώνα μ.Χ. ο μοναχός Μάξιμος Πλανούδης συνέγραψε τη «βιογραφία» του Αισώπου. Στα αγάλματα ο Αίσωπος παριστάνεται πολύ άσχημος.

Τι μας θυμίζει ο παρακάτω θρύλος για το θάνατό του;   ENOTHTA_13_2_small
Λέγεται ότι το 560 π.Χ.  ο Κροίσος βασιλιάς της Λυδίας έστειλε τον Αίσωπο να προσφέρει δώρα στο Μαντείο των Δελφών. Εκεί ο Αίσωπος είδε ότι πολλοί ιερείς έκαναν απάτες και ήταν άπληστοι. Άρχισε λοιπόν να τους κατηγορεί και να τους ειρωνεύεται. Κατηγόρησε επίσης τους κατοίκους των Δελφών διότι  «ζούσαν από τα αφιερώματα των προσκυνητών».
Οι Ιερείς για να τον εκδικηθούν τοποθέτησαν μια χρυσή φιάλη στις αποσκευές του και τον κατηγόρησαν για κλοπή και ιεροσυλία. Τον καταδίκασαν σε θάνατο.