Οι θυσίες στα είδωλα

Την εποχή που ζούσε ο Αβραάμ, οι άνθρωποι είχαν ξεχάσει τον αληθινό Θεό. Πίστευαν ότι θεός είναι τα είδωλα, τα φυσικά φαινόμενα όπως η βροχή και η αστραπή, τα ουράνια σώματα, δηλαδή τ’ αστέρια και οι πλανήτες. Προσπαθούσαν μάλιστα με θυσίες ζώων και προσφορές καρπών να ζητήσουν τη βοήθειά τους. Έκαναν όμως και κάτι ακόμη πιο παράλογο : θυσίαζαν στα είδωλα ακόμη και μικρά παιδιά.
Οι θυσίες στα είδωλα, όπως καταλαβαίνουμε, ήταν μια ανόητη συνήθεια των ανθρώπων. Ήταν ένα πολύ μεγάλο λάθος, που δεν μπορούσαν όμως από μόνοι τους να καταλάβουν και να σταματήσουν, γιατί απλά έτσι είχαν μάθει να κάνουν. Ο Θεός, λοιπόν, που ποτέ δεν ξεχνά τους ανθρώπους, είχε ένα σχέδιο, για να τους δείξει το λάθος τους και να δώσει τέλος στις παράλογες ανθρωποθυσίες. Και για να γίνει αυτό χρειαζόταν έναν έμπιστο συνεργάτη.

Αβραάμ, ο φίλος του Θεού

Ο Αβραάμ τότε είχε γίνει φίλος του αληθινού Θεού. Άκουγε τα λόγια του και υπάκουε μ’ εμπιστοσύνη στις εντολές του. Αλλά και ο Θεός άκουγε τον Αβραάμ, τον βοηθούσε στις δυσκολίες του. Τον προστάτευε, τον καθοδηγούσε, τον αγαπούσε. Ήταν φίλοι. Όμως, πρέπει να πούμε, ότι η φιλία με το Θεό δεν είναι κάτι εύκολο. Γιατί, μερικές φορές, ο

Εικόνα Θεός ζητάει από τους ανθρώπους πράγματα, που ακόμη και οι αγαπημένοι του φίλοι δεν μπορούν να καταλάβουν. Τους φαίνονται παράξενα, δύσκολα, σκληρά.
Ο Αβραάμ το ήξερε αυτό από τότε που ο Θεός του είχε πει να φύγει από τον τόπο που ζούσε, χωρίς να του εξηγήσει το γιατί, χωρίς να του πει πού ακριβώς να πάει. Τότε είχε υπακούσει, γιατί εμπιστευόταν το Θεό, το φίλο του. Η φιλία τους όμως αυτή θα περνούσε ακόμη μια μεγάλη δοκιμασία . Θα άντεχε άραγε;

Η εμπιστοσύνη του Αβραάμ
στο Θεό

– Αβραάμ, του είπε μια μέρα ο Θεός. Πάρε το αγαπημένο σου παιδί, τον Ισαάκ, πήγαινέ το πάνω στο βουνό που θα σου δείξω κι εκεί θυσίασέ το σ’ εμένα.
Ο Αβραάμ ταράχτηκε. Πώς να θυσιάσει το παιδί του το μονάκριβο, το γιο που ο Θεός του χάρισε, παρηγοριά ανέλπιστη για τα γεράματά του; Γιατί ο αληθινός Θεός, ο φίλος του, του ζητάει να κάνει αυτό που κάνουν και οι ειδωλολάτρες; Στη Σάρρα, τη γυναίκα του, πώς θα το πει; Κι ο κόσμος; Ο κόσμος δε θα πει, και με το δίκιο του, ότι ο γερο-Αβραάμ τρελάθηκε; Ο Αβραάμ υποφέρει, αποφασίζει όμως να υπακούσει κι αυτή τη φορά. Δε λέει τίποτα σε κανέναν, ούτε στο μικρό Ισαάκ. Ετοιμάζει τη θυσία και ξεκινά για το βουνό με πόδια που τρέμουν. Πάντα όμως με εμπιστοσύνη στο Θεό και μια κρυφή ελπίδα στην αγάπη του για τους ανθρώπους.

Όχι πια άλλες θυσίες ανθρώπων

Πάνω στο βουνό, μακριά απ’ όλους, τα πάντα είναι έτοιμα για τη θυσία του μικρού παιδιού. Η καρδιά του Αβραάμ πάει να σπάσει από τον πόνο. Δεν κάνει όμως πίσω, εμπιστεύεται το Θεό. Τότε άκουσε μια φωνή να του λέει:
Αβραάμ, μην απλώσεις χέρι στο παιδί.
Κοίταξε γύρω του να δει ποιος μιλάει. Κανείς. Λίγο παραπέρα βλέπει ένα κριάρι. Κατάλαβε. Έτρεξε, το πήρε και το θυσίασε αντί για το παιδί.
Η χαρά του τώρα ήταν μεγάλη. Η φιλία του με το Θεό άντεξε στη δοκιμασία. Η καρδιά του ξεχείλιζε από ευγνωμοσύνη. Θα έλεγε σε όλους ότι ο αληθινός Θεός, ο φίλος του, δε θέλει τέτοιες θυσίες. Θέλει μόνο να τον εμπιστευόμαστε και να τον αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Και μαζί με το μικρό Ισαάκ γύρισαν σπίτι σιγοτραγουδώντας.

Μαθαίνω τις λέξεις

Εικόνα
θυσία: Η προσφορά αγαθών στο Θεό.
παράλογο: Tρελό, κάτι χωρίς λογική.
έμπιστος: Aυτός που μπορούμε να βασιστούμε πάνω του, γιατί είναι τίμιος.
δοκιμασία: Ο έλεγχος, η εξακρίβωση.
ανέλπιστη: Kάτι που ποτέ δε φανταζόταν και δεν έλπιζε ότι θα γίνει.

Σκέφτομαι και γράφω:

ΕικόναΕικόναΠοιους εμπιστεύομαι στη ζωή μου και γιατί;
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________
_____________________________________________

Εικόνα
Συζητώ μέσα στην τάξη

Εικόνα
Γιατί εμπιστευόμαστε το Θεό;

Με λίγα λόγια
  • Οι άνθρωποι στα παλιά τα χρόνια είχαν ξεχάσει τον αληθινό Θεό και θυσίαζαν στα είδωλα ακόμη και μικρά παιδιά.
  • Ο Θεός διάλεξε τον Αβραάμ, που ήταν φίλος του, για να δείξει στους ανθρώπους πως οι θυσίες ήταν κάτι που δεν επιθυμούσε.
  • Ο Αβραάμ εμπιστεύτηκε το Θεό ακόμα και όταν του ζήτησε να θυσιάσει το παιδί του.
  • Ο Θεός σταματώντας τη θυσία του Αβραάμ έδειξε ότι δε θέλει αιματηρές θυσίες, αλλά ζητά την αγάπη και την εμπιστοσύνη των ανθρώπων.
Εικόνα

Με μία φράση
Η ιστορία της θυσίας του Αβραάμ θέλει να μας δείξει ότι ο Θεός δε θέλει τη θυσία των ανθρώπων αλλά τη θυσία της καρδιάς, δηλαδή την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo