Παραολυμπιακοί Αγώνες

Νίκη Π., Α’2

παραολυμπιακοί3Οι πρώτοι αγώνες για αθλητές με αναπηρία έγιναν το 1948 στο Στόουκ Μάντεβιλ στην Αγγλία. Την ημέρα της τελετής έναρξης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Λονδίνο, ξεκίνησαν και θεσμοθετήθηκαν οι αγώνες του Στόουκ Μέντεβιλ και πραγματοποιήθηκε η πρώτη αθλητική διοργάνωση για αθλητές με αμαξίδιο.

Τέσσερα χρόνια αργότερα αθλητές από την Ολλανδία συμμετείχαν σε αυτούς τους αγώνες και έτσι γεννήθηκε το διεθνές κίνημα που είναι γνωστό πλέον ως Παραολυμπιακό κίνημα.

Οι πρώτοι Αγώνες Ολυμπιακού χαρακτήρα για αθλητές με αναπηρία οργανώθηκαν το 1960 στη Ρώμη, ύστερα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ίδια πόλη. Θεωρούνται ως πρώτοι παραολυμπιακοί Αγώνες. Περίπου 400 αθλητές από 23 χώρες συμμετείχαν σε 8 αθλήματα, 6 από τα οποία εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στο αγωνιστικό πρόγραμμα των παραολυμπιακών Αγώνων (τοξοβολία, κολύμβηση, ξιφασκία, καλαθοσφαίριση, επιτραπέζια, αντισφαίριση, στίβος).

Από τότε οι παραολυμπιακοί αγώνες διεξάγονται κάθε 4 χρόνια, πάντα την ίδια χρονιά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1976 στο Τορόντο προστέθηκαν και άλλες κατηγορίες αναπηρίας και γεννήθηκε η ιδέα της συγχώνευσης διαφορετικών κατηγοριών αθλητών με αναπηρία για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Την ίδια χρονιά έγιναν οι πρώτοι χειμερινοί παραολυμπιακοί αγώνες στην Σουηδία.

Οι παραολυμπιακοί αγώνες της Σεούλ (1988) ξεχώρισαν και από το γεγονός ότι οι ολυμπιακοί και οι παραολυμπιακοί αγώνες φιλοξενήθηκαν στην ίδια χώρα, στην ίδια πόλη και χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιες εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από το 1960, έχουν διοργανωθεί δώδεκα θερινοί παραολυμπιακοί αγώνες έχουν εξελιχθεί πλέον στο δεύτερο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς.

Χαρούλα Π., Α,2

1)Καθημερινά συναντάμε στο δρόμο, στην δουλεία μας ή σε κοινωνικές εκδηλώσεις μας άτομα και ειδικές ανάγκες. Αυτά τα άτομα όμως έχουν ειδικά χαρίσματα και δεξιότητες που πολλές φορές μας εκπλήσσουν! Έχουν βέβαια και τα προβλήματά τους είτε κινητικά είτε διανοητικά! Άνθρωποι με κινητικά προβλήματα κυκλοφορούν στον δρόμο με αμαξίδια, είτε χειροκίνητα είτε μηχανοκίνητα. Πολλοί απ’ αυτούς δουλεύουν σε υπηρεσίες και καταφέρνουν να παράγουν έργο που “κανονικά άτομα”, δεν τα καταφέρνουν. Τα άτομα με κινητική αναπηρία αναπτύσσουν περισσότερο άλλες λειτουργίες του εγκεφάλου τους. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, κύριος Σόιμπλε. Στα ανεπτυγμένα κράτη υπάρχουν διευκολύνσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στις διαβάσεις, στα πεζοδρόμια, τα αεροδρόμια, ενώ υπάρχουν ειδικές τουαλέτες σε όλα τα δημόσια κτήρια!

Τα άτομα με νοητική στέρηση δυσκολεύονται να βρουν εργασία όμως πολλές φορές έχουν βοηθητικό ρόλο σε υπηρεσίες ή αναπτύσσουν άλλες δραστηριότητες όπως ζωγραφική, κεραμική, αγγειοπλαστική, ενώ μπορεί να γίνουν θαυμάσιοι κηπουροί ή μάγειρες. Βλέπουμε λοιπόν πως άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν δεξιότητες που τους κάνουν χρήσιμους στην κοινωνία. Γι’ αυτό δεν πρέπει ούτε να τους κοροϊδεύουμε, ούτε να τους λυπόμαστε αλλά να τους βοηθάμε και να τους δίνουμε την αξία που τους ταιριάζει!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s