Σκέψεις και συναισθήματα για τα δώρα που μας χάρισε ο Θεός και την καινούρια χρονιά…

 

 

 

phpThumb_generated_thumbnailjpg

Στην Καινούρια χρονιά βλέποντας τον σύνδεσμο αυτό συνειδητοποιούμε τα δώρα που απολαμβάνουμε κάθε στιγμή.

article-2175491-141C4277000005DC-625_634x514

Οι παρακάτω μαθητές του Γ3  στο πρώτο μάθημα της εκκλησιαστικής Ιστορίας παρακολουθήσαμε την παρουσίαση που ανέβασε στο προφeίλ της στο etwinning, η κυρία Ολυμπία Λαμπάκη με θέμα

Special Olympics, London 2012

και καταγράφουμε τα συναισθήματά μας και τί ωφεληθήκαμε από την παρουσίαση.

specialolympics

  • “Η παρουσίαση αυτή μου προκάλεσε συναισθήματα συγκίνησης και θαυμασμού προς αυτούς τους ανθρώπους που παρόλες τις αντίξοες συνθήκες και τα σωματικά προβλήματα  καταφέρνουν και παίρνουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έμεινα έκπληκτος από τις τεράστιες ικανότητές τους που φάνηκαν μέσα από τους αγώνες. (Κοπανέζος Μανόλης). Αυτά τα παιδιά που είδαμε είχαν θέληση και μεγάλη καρδιά. Βλέποντάς τα συνειδητοποίησα τα δώρα που μου έδωσε ο Θεός. (Μανόλης Καμπούρης).  Ένοιωσα αγάπη γι αυτά τα παιδιά που βρίσκονται σ΄ αυτήν την κατάσταση. Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω τα δώρα που μου έχει κάνει ο Θεός εδώ και 15 χρόνια, που είμαι γερή, παρόλο το προβληματάκι που έχω στα μάτια. Μπορώ να  τρέχω, να γελάω, να τραγουδάω, να επικοινωνώ, να διαβάζω. Ελπίζω αυτά τα παιδιά να μην το βάλουν ποτέ κάτω και να είναι δυνατά όπως τα είδα στην παρουσίαση (Αγγέλου Σαββίνα).   Ένοιωσα περηφάνεια και σεβασμό σε αυτά που κατάφεραν αυτά τα παιδιά, παρόλες τις όποιες δυσκολίες  και αντ ίξοες συνθήκες που τις αντιμετώπισαν με ισάξιο τρόπο. Τα κατάφεραν με τη θέλησή τους  αντιμετωπίζοντας επιπλέον και ρατσιστικά σχόλια και γίνονται καλύτεροι στις επιδόσεις τους (Θεοφίλης Καμπούρης). Ένοιωσα συγκίνηση γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν όλα τα βασικά όργανα του σώματός τους κι όμως δεν το βάζουν κάτω και αθλούνται και αξιοποιούν όσα μέλη έχουν (Νικήτας Καστανιώτης).  Μου προκάλεσε θλίψη αρχικά, γιατί είναι άσχημο να χάνεις το πόδι σου ή το χέρι σου, αλλά και σεβασμό και υπερηφάνεια, γιατί ενώ αυτά τα παιδιά είναι ανάπηρα δεν τα παρατούν. (Κόκκαλη Αγγελική).
  •        Η παρουσίαση μου προκάλεσε συναισθήματα πρωτόγνωρα. Είχα επαναπαυθεί στο γεγονός πως εγώ μπορώ να καλλιεργήσω οποιαδήποτε στιγμή το θελήσω όλες μου τις δεξιότητες και να αναπτύξω νέες. Μέσα όμως από αυτές τις μοναδικές εικόνες αναπτύχθηκε μέσα μου ένας απέραντος θαυμασμός γι αυτούς τους ανθρώπους. (Κυπραίου Μαρία).        Ένοιωσα στην αρχή λύπη επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με ιδιαίτερα προβλήματα εμποδίζοντάς τους πολλές φορές να κάνουν πράγματα που ίσως είχαν ονειρευτεί. Όμως στη συνέχεια κατάλαβα το νόημα και σίγουρα δεν ήταν να λυπηθούμε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά να χαρούμε γι΄ αυτούς και να τους θαυμάσουμε, αφού βλέπουμε ότι ενώ εμείς οι περισσότεροι αν μας έλειπε ένα από τα μέλη μας θα τα είχαμε παρατήσει, εκείνοι συνεχίζουν, έχονταίς στόχους και όνειρα. Εκεί φαίνεται το πόσο δεν συνειδητοποιούμε και δεν αξιοποιούμε τα δώρα  που μας έδωσε ο Θεός, έχοντας τα πάντα και μη αξιοποιώντας τίποτε. Τέλος, η παρουσίαση μας βοήθησε να συνειδητοποιήσουμε πόσο μικρά είναι τα δικά μας προβλήματα μπροστά στα προβλήματα αυτών των ανθρώπων και να παίρνουμε δύναμη να αντιμετωπίζουμε τη δική μας καθημερινότητα (Κυριακή Καμπούρη). Τα συναισθήματα που μου προκάλεσε η παρουσίαση είναι χαρά, γιατί οι άνθρωποι που ανήκουν σ΄ αυτές τις κατηγορίες με ειδικές ανάγκες μπορούν να κολυμπούν, να τρέχουν, να κάνουν πολλά αθλήματα χωρίς να τους εμποδίζει το πρόβλημά τους. Το δώρο που τους έδωσε ο Θεός είναι η δύναμη να αντιμετωπίζουν το πρόβλημά τους και να αξιοποιούν αυτό το χάρισμα που έχουν για να επικοινωνήσουν και να ευτυχήσουν στην εργασία, στην οικογένεια, στην κοινωνία (Γεράσιμος Βαπόρης). Ένοιωσα θαυμασμό, λύπη, συγκίνηση αλλά και χαρά γιατί ο κολυμβητής ήταν χωρίς χέρια αλλά έβαλε στόχο, πείσμα και με μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό του προσπάθησε και νίκησε, το ίδιο κι η γυναίκα που δεν έβλεπε. Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω ότι τα δώρα που μας έδωσε ο Θεός σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά είναι υψίστης σημασίας. Μπορεί να μας στερεί από κάτι αλλά μας δίνει δυνάμεις κι άλλα χαρίσματα να αναπληρώνουμε τις ελλείψεις μας. (Μπαϊράμης Αναστάσιος).
  • Η παρουσίαση με βοήθησε να κατανοήσω και να συνειδητοποιήσω τα δώρα που μου έδωσε ο Θεός, με το να καταλάβω ότι παρά τα προβλήματα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος έχει όμως και πολλά χαρίσματα. (Κοπανέζος Μανόλης).  Με έκαναν να συνειδητοποιήσω τα δώρα που μου έδωσε ο Θεός και δεν τα χρησιμοποιώ! (Νικήτας Καστανιώτης, Νικήτας Καμπουράκης). Τον ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά (Ειρήνη Μάγκου). Τα δώρα που μας έδωσε ο Θεός, όντως, είναι πολύ σημαντικά, αν και πλέον στα χρόνια μας οι άνθρωποι το έχουν ξεχάσει μέχρι να δουν κάτι παρόμοιο, όπως είδαμε εμείς. Είναι δώρα μοναδικά για τον καθένα μας και καλό θα ήταν να το καταλάβουμε όλοι μας επιτέλους. Πιστεύω ότι κανείς δεν θα ήθελε να είχε μόνο ένα χέρι ή πόδι ή κάποιο βασικό όργανο.(Κόκκαλη Αγγελική). Η παρουσίαση αυτή με βοήθησε να καταλάβω πως δεν πρέπει να ζητάμε περιττά πράγματα αλλά τα αναγκαία και να τα χαιρόμαστε που τα έχουμε (Γιώργος Καμπουράκης).
  • Αν δεν αξιοποιήσουμε στη ζωή μας όσα χαρίσματα μας έδωσε ο Θεός δεν θα έχει νόημα η ζωή μας (Μανόλης Καμπούρης)
  •       Όλοι οι άνθρωποι έχουν χαρίσματα από το Θεό και πρέπει να τα εκμεταλλευτούν (Θεοφίλης Καμπούρης). Έχουμε τόσα χαρίσματα και δυστυχώς λίγοι τα εκτιμούν και τα αξιοποιούν. Κάποιος που ζωγραφίζει καλά μπορεί να γίνει ζωγράφος, άλλος που διαβάζει ωραία μπορεί να διαβάζει σε όσους δεν μπορούν, μπορούμε να αξιοποιούμε με κάθε τρόπο.(Κόκκαλη Αγγελική). Πιστεύω ότι στην ηλικία μου αξιοποιώ τα χαρίσματα που μου έδωσε ο Θεός όσο μπορώ καθώς ξέρω ότι τα χέρια μου ή το πόδια  μου είμαι τυχερή που τα έχω αφού άλλοι δεν τα έχουν και χρησιμοποιούν θαυμαστά άλλα μέλη για να τα αναπληρώσουν. Κάποιοι άνθρωποι όμως δεν το έχουν συνειδητοποιήσει. (Κοτόρου Σεβαστιάνα)
  •        Χαίρομαι που μπορώ να βλέπω, να ακούω, να ζωγραφίζω, ένα χάρισμα, γιατί πιάνε ιτο χέρι μου και ασχολούμαι και με τη γλυπτική, κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό, και ευχαριστώ το Θεό που μπορώ και το κάνω (Αδαμαντία Λεϊλά Μακχλούφ). ¨Πιστεύω πως αξιοποιώ το δώρο που μου έδωσε ο Θεός να βλέπω καλά κι έτσι βοηθώ παιδιά που δεν βλέπουν καλά να μαθαίνουν τα μαθήματά τους ή να τους γράφω κάποια πράγματα που θέλουν (Λυρά Διονυσία)
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s