Πνευματική Γεωγραφία της Καλύμνου – Ιερά Μονή Αγίων Πάντων – Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω.

Ι Ε Ρ Α   Μ Ο Ν Η   Α Γ Ι Ω Ν   Π Α Ν Τ Ω Ν

σταυρός καλύμνου

άγιοι πάντεςκαλύμνου          agiosavash

 

Μπαίνοντας με το καράβι στο λιμάνι της Καλύμνου, βλέπομε αριστερά μας να υψώνεται το γραφικό , πευκόφυτο βουνό , στην κορυφή του οποίου την  νύχτα ακτινοβολεί ο φωτισμένος πελώριος Σταυρός , και την μέρα το λευκό συγκρότημα  της Ιεράς Μονής του Αγίου Σάββα .

Ιδρυτής της Μονής αυτής υπήρξε , κατά το τέλος του 19ου αιώνα , ο ακτήμων , ο ασκητικός και ελεήμων Ιερομόναχος Ιερόθεος Κουρούνης ( 1855-1924 ) με μια μικρή Μοναχική Αδελφότητα  , της οποίας προΐστατο η ταπεινή και φιλόξενη αγωνίστρια ,  Γερόντισσα Θέκλα Αλαχούζου.

 Ο π. Ιερόθεος ήταν συγχρόνως Γέροντας της ασκήτριας Μαρίας Ζηρούνια , Ιδρύτριας της Ιεράς Μονής Αγ. Αικατερίνης . Συχνά την παρότρυνε να εγκαταλείψει την τότε έρημη και επικίνδυνη περιοχή στην οποία έμενε, και να μονάσει στο Μονύδριο των Αγ. Πάντων . Εκείνη όμως ως φιλέρημος παρέμενε σταθερή στην ασκητική έφεση της ψυχής της .

 Ο πεπειραμένος Γέροντας Ιερόθεος με την εξαγιαστική δύναμη  της προσευχής , της ασκήσεως και με την φωτισμένη διδασκαλία του κράτησε  στα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς ακμαίο το Ελληνορθόδοξο φρόνημα των Καλυμνίων .    

  Η μοναχική του πολιτεία είχε την σφραγίδα της ζωής των Αγ. Πατέρων της Εκκλησίας και αποτέλεσε μια πολύτιμη πνευματική παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές . Ο Κύριος ήμειψε την ανιδιοτελή του προδφορά και σήμερα τα οστά του βρίσκονται παραπλεύρως της λάρνακας του Αγ. Σάββα εφοδιάζονται.

Μετά την πάροδο δύο ετών από της κοιμήσεως του π. Ιεροθέου .κατά την πρόρρηση του , το 1926 , ο Ουράνιος Πατέρας οδήγησε τα βήματα μιας άλλης Οσιακής μορφής  στην ήσυχη και αγιασμένη αυτή γωνιά της Καλύμνου :

Στην απαλή ηλικία των 12 ετών αντιμετωπίζει τον μέγα τούτο προβληματισμό. Η έλξη του Θεού είναι ισχυρότατη, όπως και η κλίση του. Το «φύγε και σώζου» κυριάρχησε και έτσι, μία ημέρα ιστορική, αλλά και λαμπρή, έβαλε το κλειδί του καταστήματος κάτω από μία πέτρα και κατέβηκε στο λιμάνι για να πραγματοποιήσει την απόφασή του. Ως ελάφι, τώρα, κατευθύνεται προς το ευώδες περιβόλι της Παναγίας, το Άγιον Όρος. Εκεί, εγκαταβιώνει στη Σκήτη της Αγίας Άννης,

 σκήτη αγίας άννας αγίου όρους

Σκήτη της Αγίας Άννης ( Άγιος Όρος )

όπου και απολαμβάνει τους πρώτους καρπούς των ιερών πόθων του. (Κατ΄άλλη γνώμη, που στηρίζεται σε διηγήσεις, πρώτα πήγε στα Ιεροσόλυμα). Στη Σκήτη αυτή δέχθηκε το βάρος της μοναστικής δοκιμασίας επί 12 έτη (κατ΄ άλλους επί 6 έτη) και ασκήθηκε στο έργο της αγιογραφίας και της βυζαντινής μουσικής.

Τον π. Σάββα , τον Αγιορείτη , Χοτζεβίτη , αγιογράφο και πνευματικό

 Ο π. Σάββας γνώρισε την Κάλυμνο μέσω του Γερασίμου Ζερβού , υιού του παπά Κλεάνθη , ο οποίος του αγόρασε εδάφη , τα οποία βρίσκονται πάνω από τους Αγ. Πάντες .

άγιος σάββας

 Ο π. Σάββας, ευθύς μετά την εγκατάστασή του στην Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων, κτίζει με τη βοήθεια του Γεράσιμου Ζερβού τα επάνω κελλιά και αρχίζει μία έντονη πνευματική ζωή. Αγιογράφει, τελεί τα θεια Μυστήρια και τις ιερές Ακολουθίες, εξομολογεί, διδάσκει με το στόμα και το παράδειγμά του και βοηθά χήρες, ορφανά και φτωχούς. Ζει με ταπείνωση, άσκηση και προσφορά, ώστε το αγγελικό παράδειγμά του να ενθυμούνται με δάκρυα και συγκίνηση όσοι τον γνώρισαν. Πάντοτε δε θα επικαλούνται με πίστη τη χάρη του στις ποικίλες δοκιμασίες της ζωής τους. Πρόθυμος όταν ζούσε, προθυμότατος μετά την κοίμησή του.

Με την αδιάλειπτη θερμή προσευχή και κατάνυξη  εξεικόνιζε τις Θεϊκές, Μαρτυρικές και Οσιακές μορφές της εκκλησίας μας σε Αγιορείτικη τεχνοτροπία . Συγχρόνως εργαζόταν χειρονακτικός βοηθώντας τους εργάτες  στην ανοικοδόμηση της ταπεινής του Μονής . Ήταν αυστηρός νηστευτής , κατά τον μοναχό Σάββα του Σταυρού , ο οποίος υπήρξε υποτακτικός του , απέφευγε ως και τα φρούτα . Μας διηγήθηκε κάποτε , ότι κατόπιν ευλογίας του φύτευσε στην αυλή του κελιού του μερικά κλήματα . Μόλις όμως έγιναν τα σταφύλια τον διέταξε να τα ξεριζώσει . Ο υποτακτικός του λυπήθηκε και άφησε ένα στο τέλος . << Να αφήσουμε ένα γέροντα Γέροντα να κάνει λίγη σκιά >> Να το βγάλεις και αυτό , δεν είναι αυτά για τους καλογήρους , ήταν η απάντηση . Πρόθυμα διέκοπτε τις διάφορες απασχολήσεις του για να αναπαύσει κάθε κουρασμένη ψυχή , η οποία τον επεσκέπτετο . Ήταν απλός , στοργικός και άριστος Πνευματικός πατέρας . Χάριν ψυχικής θεραπείας και ενισχύσεως της πίστεως μας στα χρόνια της Ιταλοκρατίας πολλές φορές θυσίαζε την ησυχία του ησυχαστηρίου του και κατέβαινε στην πόλη , όπως ο Άγ. Αντώνιος παλαιότερα για να αναπτερώνει το θρησκευτικό και πατριωτικό αίσθημα του λαού.

Κατά την τριετία κατά την οποία έκλεισαν οι εκκλησίες λόγω του αυτοκεφάλου, που επιδίωκαν οι Ιταλοί και οι Ιταλόφρονες καμπανέλοι, ο κόσμος ελειτουργείτο σε ολονύχτιες αγρυπνίες τις οποίες διοργάνωνε ο Ιερομόναχος Σάββας στην μικρή εκκλησία των Άγ.Πάντων . Στο αναλόγιο έψαλλε με θέρμη και σεμνότητα μια ομάδα από νέες κοπέλες , υποψήφιες μοναχές του Γέροντος , Αμφιλοχίου Μακρή , με προεξάρχουσα την διδασκάλισσα Καλλιόπη Γούναρη και μετέπειτα Γερόντισσα Ευστοχία της Ι. Μονής <<  Ευαγγελισμός >> της Πάτμου. Πολλές ψυχές νοσταλγικά θυμούνται τις κατανυκτικές εκείνες Θείες Λειτουργίες . Ήταν γι’ αυτές πνευματικό συμπόσιο και πηγή δυνάμεως, η οποία τις εμψύχωνε στο πιεστικό αγώνα κατά Φράγκικης διπλωματίας .    

δωμάτιο αγίου Σάββα στην ιερά μονή Αγίων πάντων Καλύμνου Επίσης, στο δωμάτιο στο ὁποῖο ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὀσιακῶς ὁ Ὅσιος καὶ  θαυματουργὸς Πατὴρ ἠμῶν Σάββας ὁ ἐν Καλύμνω ὑπάρχει τὸ κρεβάτι τοῦ Ὁσίου,ἡ ράβδος του, διάφορες εἰκόνες – ἔργα τῶν χείρων του -, ἡ βιβλιοθήκη του, καὶ πολλὰ ἀφιερώματα, τὰ ὁποῖα καταθέτουν στὸν Ὅσιο καὶ Θεοφόρο Πατὴρ ἠμῶν Σάββα οἱ προστρέχοντες καὶ ἱκετεύοντες αὐτὸν ὑπὲρ ὑγιείας καὶ θείας βοηθείας.
Τὸ συγκινητικὸ εἶναι ὅτι τὰ περισσότερα τῶν ἀφιερωμάτων τὰ προσφέρουν νεαρὰ ἄτομα, τὰ ὁποία εὐλαβοῦνται τὸν Ὅσιο καὶ προστρέχουν στὴν χάρη του ἱκετευτικῶς.

 Το 1952 , τέσσερα χρόνια μετά την κοίμηση του άρχισε να λειτουργεί η Μονή του Άγ. Σάββα με τον πρώτο πυρήνα , δηλαδή την γερόντισσα Φιλοθέη ( Αγγελική Φουντωτού ) και τρείς άλλες αδελφές , την Φεβρωνία Μαγκαφά , την Χριστονύμφη Μπουρνέλη , και την Παρθενία Δράκου , οι οποίες ήλθαν από την μονή της Άγ. Αικατερίνης . Οι αδελφές αυτές από παιδιά επισκέπτονταν τον π. Σάββα με τους γονείς τους και εκεί που έπαιζαν με χαριέστατο ύφος τους έλεγε συχνά << Εσείς θα γίνεται νύμφες του Χριστού , εδώ θα είναι τα κελλάκια σας   >> υποδεικνύοντας το κελλί της κάθε μιας . Όταν ενηλικιώθηκαν και εξακολουθούσαν να έχουν ζωντανό το μοναχικό φρόνημα τις παρότρυνε να μείνουν   στο πτωχικό ερημητήριο του . Εκείνες απαντούσαν ότι τις προσήλκυε περισσότερο το διοργανωμένο μοναστήρι της Άγ. Αικατερίνης . Με το προορατικό του χάρισμα όμως τους έλεγε με απλότητα << εδώ , εδώ θ’  έρθετε , εδώ >> Τελικά βρέθηκαν όλες εκεί , όπου επιθυμούσαν,    αλλά