Το δικό μας βιβλίο στο Ίντερνετ! Κάθε τμήμα με τη δική του ιστοσελίδα!

Πάνε τρία χρόνια που σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε ένα διαδικτυακό βιβλίο για την κάθε τάξη του Γυμνασίου που να συγκεντρώνουμε την άποψη των μαθητών και μαθητριών μας για κάθε σπουδαίο μάθημα στην Μελέτη της Αγίας Γραφής και της Εκκλησιαστικής Ιστορίας. Δημιουργήσαμε επίσης για κάθε τμήμα μία ιστοσελίδα όπου θα αναρτούμε τις εργασίες κάθε τμήματος ξεχωριστά. Έτσι θα μπορούμε να δώσουμε μια πιο προσωπική οπτική στα μαθήματα που θα συζητάμε καθώς προχωρά η μελέτη μας στην Αγία Γραφή και την Εκκλησιαστική Ιστορία. Τις ιστοσελίδες μπορείτε να τις διαβάζετε ελεύθερα και σχόλια μπορείτε να υποβάλλετε με τη βοήθεια του email σας. Είστε ευπρόσδεκτοι και κάθε σας συμβουλή θα είναι πολύτιμη για μας και ευπρόσδεκτη.

Τα βιβλία μας θα τα βρείτε στις ιστοσελίδες :

α. Για την Α’ Γυμνασίου : https://docs.google.com/document/d/1BoN5Y_p5XIujOnetpMbk8Lfht4uxLTAf-i4WGy5M_BI/edit

β. Για την Β’ Γυμνασίου : https://docs.google.com/document/d/16QSuFffY3-WIgOhgQWZzgGwOhXNqaXIONfhyUNwzN5w/edit

και γ. για την Γ’  Γυμνασίου : https://docs.google.com/document/d/1cv7qBHOwmpt9kILgjAb4EFbs6a0QsuISJpqeMEJQIso/edit

Οι ιστοσελίδες μας για κάθε τμήμα είναι :

Α1 : http://a1-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/e3q4ermk6m

Α2 : http://a2-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/8wf1j8u40p

Α3 : http://a3-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/gjk002wk4v

Β1 : http://b1-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες http://padlet.com/wall/eultrue0gk

Β2 : http://b2-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/qrxdm8yqc0

Β3 : http://b3-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/qvt8y39jsh

Γ1 : http://c1-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/rb94flk3hs

Γ2 : http://c2-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/pgejpanb76

Γ3 : http://c3-2ogymnasiokalymnou.blogspot.gr/

δες  http://padlet.com/wall/gku0h4wcxc

Η ορθόδοξη θεολογική Αγωγή και ο προσωποκεντρικός της χαρακτήρας!

Οι Πατέρες τονίζουν ότι η αγωγή της ψυχής του βαπτιζομένου χριστιανού και αγωνιζόμενου χριστιανού μοιάζει με μια ορχήστρα. Κάθε μουσικό όργανο έχει δικές του δυνατότητες, χαρίσματα, προοπτικές που δεν πρέπει να τις παραβιάζουμε ή να  εξαναγκάζουμε να αλλάξουν χρηστικότητα. Ο μαέστρος φροντίζει το κάθε μουσικό όργανο να δώσει τις καλύτερές του δυνατότητες για να γίνει η ορχήστρα άρτια και το έργο της θελκτικό. Έτσι κι ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του προσωπικότητα, μοναδική και ανεκτίμητη και με τα δικά του χαρίσματα  συμβάλλει ώστε η Εκκλησία να εκπληρώνει τον εγκόσμιο σκοπό της με τη συμβολή όλων των μελών της. Το παρακάτω βίντεο μας δίνει να καταλάβουμε μ΄ ένα διασκεδαστικό και χαριτωμένο τρόπο αυτήν την αλήθεια. Διαλέξτε κι εσείς το όργανο της αρεσκείας σας και φανταστείτε ότι μπορείτε να ενσωματωθείτε στην φανταστική αυτή χαρούμενη ορχήστρα και πείτε μας γιατί διαλέξατε το συγκεκριμένο μουσικό όργανο. Έτσι θα ανταλλάξουμε μοναδικές κι ανεκτίμητες συζητήσεις που θα μας ανοίξουν την καρδιά στο να ακούμε τα συναισθήματα των αδελφών μας. Απολαύστε το!

Πήραμε έπαινο για τη συμμετοχή μας στον Διαγωνισμό Κόμικς “ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ : Μικρές ιστορίες διαφορετικών φίλων”!

Η επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου συγχαίρει τους μαθητές του Α1, του 2ου Γυμνασίου Καλύμνου, Σάββα Καραγεωργίου, Μανόλη Κελεμπέση, Λευτέρη Γλυνάτση, Αλέξανδρο Χαραμή, για τη συμμετοχή τους στον πρώτο διαγωνισμό κόμικς για μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Δωδεκανήσου με θέμα : “ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ : Μικρές ιστορίες διαφορετικών φίλων”. Αντικείμενο του διαγωνισμού ήταν ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και η ανάδειξη της πολυπολιτισμικότητας στη σύγχρονη κοινωνία. Πήραμε μέρος με το θέμα :

Συνάντηση δύο πολιτισμών

Φωτογραφίες από τον αγιασμό στο σχολείο μας 2ο γυμνάσιο Καλύμνου -Σας ευχόμαστε μια δραστήρια, υγιή, χαρούμενη, ευλογημένη σχολική χρονιά!

Σήμερα, 11/09/2014 με τον αγιασμό που τέλεσε ο πατήρ Χριστόφορος Μελάς, εφημέριος του Ι. Ν. Αγίου Μάμαντος, με τον χαιρετισμό της προέδρου του Συλλόγου Γονέων και τις νουθεσίες και τις ευχές της Διευθύντριας και του Συλλόγου Διδασκόντων ξεκινά η καινούρια σχολική χρονιά. Ευχόμαστε από καρδιάς να καταδυθούμε στους ωκεανούς της γνώσης, να πετάξουμε στα ύψη της αρετής και να αναρριχηθούμε στα όρη της μάθησης και να κατακτήσουμε κορυφές ψηλές, απάτητες!

αγιασμός1 αγιασμός2 αγιασμός3 αγιασμός4 αγιασμός5 αγιασμός6 αγιασμός7 αγιασμός8 αγιασμός9 αγιασμός10

Ο σταυρός σου!

σταυρός2

Πριν σου στείλει ο Θεός το Σταυρό σου,

τον παρατήρησε επισταμένα με τα πάνσοφα μάτια Του.

Τον εξέτασε με τη θεία λογική Του.

Τον έλεγξε με τη σώφρονα δικαιοσύνη Του.

Τον θέρμανε με τη γεμάτη αγάπη καρδιά Του.

Τον ζύγιασε καλά με τα θεία χέρια Του,

μην τυχόν και πέσει ένα χιλιοστό πιο μεγάλος

ένα χιλιόγραμμο πιο βαρύς.

Ύστερα

Τον ευλόγησε με το άγιο όνομά Του

τον μύρωσε με τη χάρη Του

τον ευωδίασε με την παρηγοριά Του

και μετά

αφού τον ξανακοίταξε άλλη μια φορά

υπολογίζοντας το θάρρος σου,

επέτρεψε να σου σταλεί σα θεϊκός χαιρετισμός από τον ουρανό

και σαν ελεημοσύνη της λυτρωτικής αγάπης Του!

Μαρία Γουμενοπούλου (1985)

Κυριακή ΙΒ’ Ματθαίου – Κυριακοδρόμιο – 31 Αυγούστου

 
πρωτ.π. Γεωργίου Δορμπαράκη

«ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον απήλθε λυπούμενος∙ ην γαρ έχων κτήματα πολλά».

Μία πολύ αξιοσυμπάθητη περίπτωση ανθρώπου καταγράφει το σημερινό ευαγγέλιο. Έναν νεαρό, ο οποίος πλησιάζει τον Κύριο, προκειμένου Αυτός ως διδάσκαλος να τον καθοδηγήσει στην είσοδό του στη βασιλεία του Θεού. Ο Κύριος τον παραπέμπει στις εντολές της Μωσαϊκής νομοθεσίας, και όταν αυτός επιμένει, λέγοντας ότι αυτές τις τηρεί εκ νεότητός του, ο Κύριος τον προσανατολίζει στην τελειότητα: να ακολουθεί Εκείνον, κάνοντας πέρα όλα τα υλικά αγαθά του. Η αντίδραση του νεαρού είναι απογοητευτική: «ακούσας τον λόγον απήλθε λυπούμενος». Γιατί είχε πολλά κτήματα, είχε πολλά υλικά αγαθά.
1. Ο νεαρός δεν φαινόταν να κοροϊδεύει τον Κύριο, όπως σε μία παρόμοια περίπτωση ενός νομοδιδασκάλου, ο οποίος Τον πλησίασε «πειράζων Αυτόν». Μολονότι το ερώτημα και των δύο είναι το ίδιο: η είσοδος στη Βασιλεία του Θεού, εδώ έχουμε μία εκ πρώτης όψεως γνήσια αναζήτηση.
Διότι ο νεανίσκος και πιστεύει στον Θεό και κάνει έναν «πνευματικό» αγώνα, με την τήρηση του Νόμου, πυρήνας του οποίου ήταν οι Δέκα Εντολές. «Ταύτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου». Παρ’ όλον όμως τον αγώνα του αυτόν, διεπίστωνε στο βάθος της ψυχής του ότι η καρδιά του δεν γέμιζε. Ένιωθε ότι υπολείπεται σε κάτι, το οποίο θα του έδινε την ώθηση να ζήσει σε πληρότητα τη χάρη του Θεού. Για τα δεδομένα βεβαίως της πίστεώς μας, η έλλειψη αυτή είναι δικαιολογημένη: η πλήρωση της καρδιάς, αυτό που ολοκληρώνει τον άνθρωπο έρχεται μόνον εν Χριστώ. Ο Χριστός είναι Εκείνος που επαναφέρει τον άνθρωπο στην κανονική πορεία του, αυτήν για την οποία είχε δημιουργηθεί από τον Θεό. Ο Μωσαϊκός Νόμος, οι Προφήτες, η Παλαιά Διαθήκη δηλαδή, αποτελούσαν το προκαταρκτικό στάδιο ετοιμασίας προς αποδοχή του Χριστού. Η Παλαιά Διαθήκη, μέσα στην οποία βρισκόταν και ο νεαρός αυτός, είχε το νόημα της διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. «Ώστε ο Νόμος παιδαγωγός ημίν γέγονεν εις Χριστόν».
2. Η αναζήτηση όμως του νεαρού για τη Βασιλεία του Θεού, μετά την επισήμανση του Κυρίου, τελικώς φαίνεται ότι δεν ήταν και τόσο γνήσια. Και τούτο γιατί στον προσανατολισμό που του δίνει ο Κύριος, εκείνος αντιδρά: υπάρχει κάτι που τον δένει στη γη, υπάρχει ένα «βαρίδι» στη ζωή του. Κι αυτό, όπως φανερώνεται στη συνέχεια, ήταν τα πολλά υλικά αγαθά του, τα πλούτη του. Αν ο νεαρός είχε ως προτεραιότητα τη σχέση του με τον Θεό, την ένταξή του στη Βασιλεία Εκείνου, θα ανέτρεπε τα πάντα στη ζωή του, προκειμένου να το επιτύχει. Με άλλα λόγια, η διαπαιδαγώγηση του Νόμου σ’ αυτόν δεν κατέληξε στον σκοπό της: την εύρεση του Χριστού. Στην πρόσκληση του Ίδιου να Τον ακολουθήσει, εκεί που παρέπεμπε ο Νόμος, τον οποίο φαινόταν ότι ο νεαρός τηρεί, αυτός έστρεψε τα νώτα και έφυγε. Ο λόγος του Χριστού λειτούργησε προκλητικά και αφυπνιστικά, για να φανερωθεί ο βαθύτερος και αληθινός εαυτός του. Μία αντίδραση εντελώς διαφορετική από εκείνην που συναντάμε στους γνήσιους αναζητητές, όπως το είδαμε στους μαθητές του Κυρίου: «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν Αυτώ».
3. Έτσι με την περίπτωση του νεανίσκου σήμερα έρχεται ανάγλυφα ενώπιόν μας το φαινόμενο του ψευδούς και αληθινού εαυτού. Ο νεαρός πιστεύει ότι ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ίσως να έχει τη βεβαιότητα ότι θα κερδίσει τη Βασιλεία του Θεού – τι άλλο να σημαίνει η ερώτησή του: «τι άλλο υστερώ;» – ζει επομένως σ’ ένα φαντασιακό επίπεδο, το οποίο συναντάμε στους Φαρισαίους της εποχής του Χριστού, όπως και στους Φαρισαίους της κάθε εποχής. Ο ψευδής εαυτός του έχει κατακλύσει τη συνείδησή του και αυτόν βιώνει ως πραγματικότητα. Η αλήθεια όμως τελικώς πόρρω απέχει από αυτόν. Όπως είπαμε, έρχεται ο λόγος του Χριστού, για να τον βγάλει από την πλάνη: Θεός του αληθινός ήταν τα πολλά κτήματά του, αυτά συνιστούσαν την προτεραιότητά του, μπροστά στα οποία όλα τα υπόλοιπα έρχονταν δεύτερα. Ο αληθινός του εαυτός δηλαδή δούλευε με συνέπεια στην ειδωλολατρία. Η επισήμανση του Κυρίου, «όπου ο θησαυρός ημών, εκεί και η καρδία ημών έσται», βρίσκει στον νεαρό την πλήρη εκπλήρωσή της.
4. Η κατάσταση αυτή συνιστά και τη μεγαλύτερη τραγικότητα του ανθρώπου: ο άνθρωπος «πετάει» κυριολεκτικά στα σύννεφα. Νιώθει ότι έχει τον Θεό, και ο Θεός απέχει εντελώς από αυτόν. Νιώθει βέβαιος και παραπαίει. Το ακόμη τραγικότερο όμως για τον νεαρό του Ευαγγελίου είναι το γεγονός ότι του δίνεται η ευκαιρία να «προσγειωθεί», να βρει τον εαυτό του και με τον τρόπο αυτό να βρει και τον Θεό, αλλά αυτός απορρίπτει την ευκαιρία. Ο λόγος του Χριστού ήταν η ώρα της χάρης γι’ αυτόν, δηλαδή η ώρα της μετανοίας του. Αν τον αποδεχόταν, θα γινόταν μέτοχος της βασιλείας του Θεού, θα γινόταν άγιος. Δεν το έκανε, γιατί όπως είπαμε, τελικώς δεν είχε γνήσια αναζήτηση: ζούσε στην επιφανειακότητα μίας απλής θρησκευτικής ζωής. Γι’ αυτό βεβαίως και το αδιέξοδο που ζούσε και που τον οδήγησε στην προσέγγιση, ανεπιτυχώς όμως, του Χριστού.
5. Ο νεανίσκος του Ευαγγελίου δυστυχώς αποτελεί τον τύπο και για πολλούς από εμάς τους θεωρούμενους χριστιανούς. Πόσοι από τους χριστιανούς δεν ζούμε στο επίπεδο ενός ψεύτικου εαυτού, δεν νομίζουμε δηλαδή ότι πορευόμαστε σωστά και έχουμε τον Θεό και τους αγίους μαζί μας, διότι προσευχόμαστε, διότι εκκλησιαζόμαστε, διότι κοινωνούμε ίσως, διότι κάνουμε κάποιες ελεημοσύνες, ενώ η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική; Κι αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε, αν ελέγξουμε τον εαυτό μας σ’ αυτά που αποτελούν κεντρικά πάθη της ανθρώπινης ύπαρξης: στη φιληδονία, τη φιλαργυρία, τη φιλοδοξία, τους κλάδους του εφάμαρτου εγωισμού. Ο νεαρός του ευαγγελίου διακατεχόταν από το πάθος της φιλαργυρίας και της φιλοκτημοσύνης: τα υλικά αγαθά του ήταν το «βαρίδι» της ψυχής του. Σε άλλον το «βαρίδι» αυτό μπορεί να είναι η φιληδονία του, με όλες τις διακλαδώσεις της, της λαιμαργίας, της γαστριμαργίας, της λαγνείας, της πορνείας, της μοιχείας, της τεμπελιάς. Σε άλλον το «βαρίδι» μπορεί να είναι η φιλοδοξία του, ως κενοδοξία, ως υπερηφάνεια, ως τάση αγωνιώδους αποδοχής από τους άλλους, ως κατακτητικότητας, ως φιλαρχίας και αρχομανίας. Ο καθένας πρέπει να κοιτάξει μέσα του και να επισημάνει το δικό του πάθος, το δικό του βάρος που τον δένει εμπαθώς με τον κόσμο τούτο. Ο λόγος του Χριστού λειτουργεί για όλους και για όλες τις περιπτώσεις αφυπνιστικός, κοφτερός, «τομώτερος υπέρ πάσαν δίστομον μάχαιραν», που αποκαλύπτει τον αληθινό εαυτό μας. Όσο θα βάζουμε τον εαυτό μας πάνω σ’ αυτόν τον λόγο, τόσο θα καθαρίζει το βλέμμα μας και το έδαφος μπροστά στα πόδια μας. Ο προσανατολισμός είναι σαφής: η τελειότητά μας ως ακολουθία του Χριστού. Αυτό ζει η Εκκλησία μας και αυτό είναι το έργο της. Πόσοι από εμάς είναι έτοιμοι να το ακολουθήσουν;