Ο σταυρός σου!

σταυρός2

Πριν σου στείλει ο Θεός το Σταυρό σου,

τον παρατήρησε επισταμένα με τα πάνσοφα μάτια Του.

Τον εξέτασε με τη θεία λογική Του.

Τον έλεγξε με τη σώφρονα δικαιοσύνη Του.

Τον θέρμανε με τη γεμάτη αγάπη καρδιά Του.

Τον ζύγιασε καλά με τα θεία χέρια Του,

μην τυχόν και πέσει ένα χιλιοστό πιο μεγάλος

ένα χιλιόγραμμο πιο βαρύς.

Ύστερα

Τον ευλόγησε με το άγιο όνομά Του

τον μύρωσε με τη χάρη Του

τον ευωδίασε με την παρηγοριά Του

και μετά

αφού τον ξανακοίταξε άλλη μια φορά

υπολογίζοντας το θάρρος σου,

επέτρεψε να σου σταλεί σα θεϊκός χαιρετισμός από τον ουρανό

και σαν ελεημοσύνη της λυτρωτικής αγάπης Του!

Μαρία Γουμενοπούλου (1985)

Κυριακή ΙΒ’ Ματθαίου – Κυριακοδρόμιο – 31 Αυγούστου

 
πρωτ.π. Γεωργίου Δορμπαράκη

«ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον απήλθε λυπούμενος∙ ην γαρ έχων κτήματα πολλά».

Μία πολύ αξιοσυμπάθητη περίπτωση ανθρώπου καταγράφει το σημερινό ευαγγέλιο. Έναν νεαρό, ο οποίος πλησιάζει τον Κύριο, προκειμένου Αυτός ως διδάσκαλος να τον καθοδηγήσει στην είσοδό του στη βασιλεία του Θεού. Ο Κύριος τον παραπέμπει στις εντολές της Μωσαϊκής νομοθεσίας, και όταν αυτός επιμένει, λέγοντας ότι αυτές τις τηρεί εκ νεότητός του, ο Κύριος τον προσανατολίζει στην τελειότητα: να ακολουθεί Εκείνον, κάνοντας πέρα όλα τα υλικά αγαθά του. Η αντίδραση του νεαρού είναι απογοητευτική: «ακούσας τον λόγον απήλθε λυπούμενος». Γιατί είχε πολλά κτήματα, είχε πολλά υλικά αγαθά.
1. Ο νεαρός δεν φαινόταν να κοροϊδεύει τον Κύριο, όπως σε μία παρόμοια περίπτωση ενός νομοδιδασκάλου, ο οποίος Τον πλησίασε «πειράζων Αυτόν». Μολονότι το ερώτημα και των δύο είναι το ίδιο: η είσοδος στη Βασιλεία του Θεού, εδώ έχουμε μία εκ πρώτης όψεως γνήσια αναζήτηση.
Διότι ο νεανίσκος και πιστεύει στον Θεό και κάνει έναν «πνευματικό» αγώνα, με την τήρηση του Νόμου, πυρήνας του οποίου ήταν οι Δέκα Εντολές. «Ταύτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου». Παρ’ όλον όμως τον αγώνα του αυτόν, διεπίστωνε στο βάθος της ψυχής του ότι η καρδιά του δεν γέμιζε. Ένιωθε ότι υπολείπεται σε κάτι, το οποίο θα του έδινε την ώθηση να ζήσει σε πληρότητα τη χάρη του Θεού. Για τα δεδομένα βεβαίως της πίστεώς μας, η έλλειψη αυτή είναι δικαιολογημένη: η πλήρωση της καρδιάς, αυτό που ολοκληρώνει τον άνθρωπο έρχεται μόνον εν Χριστώ. Ο Χριστός είναι Εκείνος που επαναφέρει τον άνθρωπο στην κανονική πορεία του, αυτήν για την οποία είχε δημιουργηθεί από τον Θεό. Ο Μωσαϊκός Νόμος, οι Προφήτες, η Παλαιά Διαθήκη δηλαδή, αποτελούσαν το προκαταρκτικό στάδιο ετοιμασίας προς αποδοχή του Χριστού. Η Παλαιά Διαθήκη, μέσα στην οποία βρισκόταν και ο νεαρός αυτός, είχε το νόημα της διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. «Ώστε ο Νόμος παιδαγωγός ημίν γέγονεν εις Χριστόν».
2. Η αναζήτηση όμως του νεαρού για τη Βασιλεία του Θεού, μετά την επισήμανση του Κυρίου, τελικώς φαίνεται ότι δεν ήταν και τόσο γνήσια. Και τούτο γιατί στον προσανατολισμό που του δίνει ο Κύριος, εκείνος αντιδρά: υπάρχει κάτι που τον δένει στη γη, υπάρχει ένα «βαρίδι» στη ζωή του. Κι αυτό, όπως φανερώνεται στη συνέχεια, ήταν τα πολλά υλικά αγαθά του, τα πλούτη του. Αν ο νεαρός είχε ως προτεραιότητα τη σχέση του με τον Θεό, την ένταξή του στη Βασιλεία Εκείνου, θα ανέτρεπε τα πάντα στη ζωή του, προκειμένου να το επιτύχει. Με άλλα λόγια, η διαπαιδαγώγηση του Νόμου σ’ αυτόν δεν κατέληξε στον σκοπό της: την εύρεση του Χριστού. Στην πρόσκληση του Ίδιου να Τον ακολουθήσει, εκεί που παρέπεμπε ο Νόμος, τον οποίο φαινόταν ότι ο νεαρός τηρεί, αυτός έστρεψε τα νώτα και έφυγε. Ο λόγος του Χριστού λειτούργησε προκλητικά και αφυπνιστικά, για να φανερωθεί ο βαθύτερος και αληθινός εαυτός του. Μία αντίδραση εντελώς διαφορετική από εκείνην που συναντάμε στους γνήσιους αναζητητές, όπως το είδαμε στους μαθητές του Κυρίου: «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν Αυτώ».
3. Έτσι με την περίπτωση του νεανίσκου σήμερα έρχεται ανάγλυφα ενώπιόν μας το φαινόμενο του ψευδούς και αληθινού εαυτού. Ο νεαρός πιστεύει ότι ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ίσως να έχει τη βεβαιότητα ότι θα κερδίσει τη Βασιλεία του Θεού – τι άλλο να σημαίνει η ερώτησή του: «τι άλλο υστερώ;» – ζει επομένως σ’ ένα φαντασιακό επίπεδο, το οποίο συναντάμε στους Φαρισαίους της εποχής του Χριστού, όπως και στους Φαρισαίους της κάθε εποχής. Ο ψευδής εαυτός του έχει κατακλύσει τη συνείδησή του και αυτόν βιώνει ως πραγματικότητα. Η αλήθεια όμως τελικώς πόρρω απέχει από αυτόν. Όπως είπαμε, έρχεται ο λόγος του Χριστού, για να τον βγάλει από την πλάνη: Θεός του αληθινός ήταν τα πολλά κτήματά του, αυτά συνιστούσαν την προτεραιότητά του, μπροστά στα οποία όλα τα υπόλοιπα έρχονταν δεύτερα. Ο αληθινός του εαυτός δηλαδή δούλευε με συνέπεια στην ειδωλολατρία. Η επισήμανση του Κυρίου, «όπου ο θησαυρός ημών, εκεί και η καρδία ημών έσται», βρίσκει στον νεαρό την πλήρη εκπλήρωσή της.
4. Η κατάσταση αυτή συνιστά και τη μεγαλύτερη τραγικότητα του ανθρώπου: ο άνθρωπος «πετάει» κυριολεκτικά στα σύννεφα. Νιώθει ότι έχει τον Θεό, και ο Θεός απέχει εντελώς από αυτόν. Νιώθει βέβαιος και παραπαίει. Το ακόμη τραγικότερο όμως για τον νεαρό του Ευαγγελίου είναι το γεγονός ότι του δίνεται η ευκαιρία να «προσγειωθεί», να βρει τον εαυτό του και με τον τρόπο αυτό να βρει και τον Θεό, αλλά αυτός απορρίπτει την ευκαιρία. Ο λόγος του Χριστού ήταν η ώρα της χάρης γι’ αυτόν, δηλαδή η ώρα της μετανοίας του. Αν τον αποδεχόταν, θα γινόταν μέτοχος της βασιλείας του Θεού, θα γινόταν άγιος. Δεν το έκανε, γιατί όπως είπαμε, τελικώς δεν είχε γνήσια αναζήτηση: ζούσε στην επιφανειακότητα μίας απλής θρησκευτικής ζωής. Γι’ αυτό βεβαίως και το αδιέξοδο που ζούσε και που τον οδήγησε στην προσέγγιση, ανεπιτυχώς όμως, του Χριστού.
5. Ο νεανίσκος του Ευαγγελίου δυστυχώς αποτελεί τον τύπο και για πολλούς από εμάς τους θεωρούμενους χριστιανούς. Πόσοι από τους χριστιανούς δεν ζούμε στο επίπεδο ενός ψεύτικου εαυτού, δεν νομίζουμε δηλαδή ότι πορευόμαστε σωστά και έχουμε τον Θεό και τους αγίους μαζί μας, διότι προσευχόμαστε, διότι εκκλησιαζόμαστε, διότι κοινωνούμε ίσως, διότι κάνουμε κάποιες ελεημοσύνες, ενώ η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική; Κι αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε, αν ελέγξουμε τον εαυτό μας σ’ αυτά που αποτελούν κεντρικά πάθη της ανθρώπινης ύπαρξης: στη φιληδονία, τη φιλαργυρία, τη φιλοδοξία, τους κλάδους του εφάμαρτου εγωισμού. Ο νεαρός του ευαγγελίου διακατεχόταν από το πάθος της φιλαργυρίας και της φιλοκτημοσύνης: τα υλικά αγαθά του ήταν το «βαρίδι» της ψυχής του. Σε άλλον το «βαρίδι» αυτό μπορεί να είναι η φιληδονία του, με όλες τις διακλαδώσεις της, της λαιμαργίας, της γαστριμαργίας, της λαγνείας, της πορνείας, της μοιχείας, της τεμπελιάς. Σε άλλον το «βαρίδι» μπορεί να είναι η φιλοδοξία του, ως κενοδοξία, ως υπερηφάνεια, ως τάση αγωνιώδους αποδοχής από τους άλλους, ως κατακτητικότητας, ως φιλαρχίας και αρχομανίας. Ο καθένας πρέπει να κοιτάξει μέσα του και να επισημάνει το δικό του πάθος, το δικό του βάρος που τον δένει εμπαθώς με τον κόσμο τούτο. Ο λόγος του Χριστού λειτουργεί για όλους και για όλες τις περιπτώσεις αφυπνιστικός, κοφτερός, «τομώτερος υπέρ πάσαν δίστομον μάχαιραν», που αποκαλύπτει τον αληθινό εαυτό μας. Όσο θα βάζουμε τον εαυτό μας πάνω σ’ αυτόν τον λόγο, τόσο θα καθαρίζει το βλέμμα μας και το έδαφος μπροστά στα πόδια μας. Ο προσανατολισμός είναι σαφής: η τελειότητά μας ως ακολουθία του Χριστού. Αυτό ζει η Εκκλησία μας και αυτό είναι το έργο της. Πόσοι από εμάς είναι έτοιμοι να το ακολουθήσουν;

Άγιος Αλέξανδρος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

Τα πρώτα χρόνια του Αγίου

Ο Άγιος Αλέξανδρος γεννήθηκε το έτος 240 μ.Χ., άλλοι λένε το 239, στην αγιοτόκον Μ. Ασία, από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι τον ανέθρεψαν με «νουθεσίαν και παιδείαν Κυρίου».
Τα μεγάλα χαρίσματα και η πίστη του και η ευλάβεια του Αγίου, τα οποία απέκτησε κατά την παιδική και νεανική του ηλικία, φάνηκαν και αναδείχθηκαν αργότερα, κατά την δωδεκάχρονη πατριαρχία του και κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, πού έγινε στη Νίκαια της Μ. Ασίας το έτος 325 μ.Χ., κατά την οποίαν καθορίστηκε με σαφήνεια η Πίστη της Εκκλησίας, πού την νόθευαν οι διάφορες αιρέσεις και κακοδοξίες.

Από τα παιδικά του χρόνια ένοιωσε ο ίδιος άμεσα τι θα πει διωγμός και κυνηγητό και πόνος και ταλαιπωρία, γιατί βρέθηκε μέσα στην θύελλα των μεγάλων διωγμών του δευτέρου αιώνος. Αντί όμως να τον φοβίσουν και να τον αποθαρρύνουν, έκαναν πιο στέρεη την πίστη του και μεγαλύτερη την αγάπη του για τον Χριστό.
 Ήταν σε ηλικία δέκα ετών, όταν ξέσπασαν οι διωγμοί του φοβερού Χριστιανομάχου αυτοκράτορα Δεκίου και αργότερα του αυτοκράτορα Βαλεριανού (257-260) και σε ώριμη ηλικία έζησε τούς διωγμούς του δαιμονικού Διοκλητιανού (303-305) και του αυτοκράτορα Γαλερίου Μαξιμιανού (305-311). Έτρεχε μαζί με τούς Μάρτυρες και βρισκόταν μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας, πού βρισκόταν σε αδιάκοπο κυνηγητό και κατέφευγε σε σπηλιές και σε κατακόμβες, κρύβοντας τα μέλη της και προστατεύοντας μικρούς και μεγάλους, πού είχαν την ελπίδα τους στο έλεος του Θεού.

Πρωτοπρεσβύτερος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως – Εκπρόσωπος στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο
Οι εκκλησιαστικές πηγές τον παρακολουθούν και τον ιστορούν, όταν είχε λάβει την ιεροσύνη και υπηρετούσε ως Πρωτοπρεσβύτερος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, όπου Πατριάρχης ήταν ο Άγιος Μητροφάνης και είχε τον Άγιο Αλέξανδρο ως «δεξί του χέρι». Όλες τις σημαντικές αποστολές τις ανέθετε στον ευλαβέστατο Πρωτοπρεσβύτερό του, διότι
ο Πατριάρχης ήταν ήδη πολύ ηλικιωμένος και φιλάσθενος. Έτσι ο Άγιος Αλέξανδρος δόθηκε ολόκληρος στην διακονία της Εκκλησίας με τον πύρινο λόγο του, κατά των αιρέσεων
του Αρείου, ο οποίος είχε παρασύρει πολλούς στις κακοδοξίες του και προκαλούσε αναστατώσεις και διαμάχες μεταξύ των Χριστιανών. Ταυτόχρονα ο καθαρός και άμεμπτος βίος του Πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου, πού ήταν άνθρωπος νηστείας και προσευχής, γινόταν πρότυπο βίου, αλλά και καλού αγωνιστού της Πίστεως.
 Το 303 μ.Χ. ο Άγιος Αλέξανδρος ήταν σε ηλικία 63 ετών, όταν ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός του σατανόψυχου αυτοκράτορα Διοκλητιανού, πού είχε χαρακτηριστεί ως ο φοβερότερος διώκτης των Χριστιανών και σκότωνε αμέσως και με βίαιο τρόπον όλους εκείνους, πού δεν προσκυνούσαν τα άψυχα είδωλα, πού ο ίδιος τα θεωρούσε ως θεούς. Αφού ταλαιπωρήθηκε αρκετά κρυπτόμενος και μετακινούμενος από περιοχή σε περιοχή για να μη αποκαλυφτεί και κυρίως για να μπορεί να υπηρετεί την Εκκλησία, πού βρισκόταν ακόμα
σε παρανομία και καταδίωξη για τον κοσμικό νόμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κάθε Χριστιανός εθεωρείτο επαναστάτης και εχθρός του κράτους, βρέθηκε στην περιοχή της Κωνσταντινουπόλεως, όταν το 313 μ.Χ. έγινε η διακήρυξη της ανεξιθρησκείας με το Διάταγμα των Μεδιολάνων (Μιλάνο), με το οποίον αναγνωρίστηκε και επίσημα ως θρησκεία ο Χριστιανισμός. Ο Πατριάρχης Άγιος Μητροφάνης αγαπά ιδιαίτερα τον Πρωτοπρεσβύτερό του Αλέξανδρο και εκτιμά τα πνευματικά και σπάνια προσόντα του και την προθυμία του για την προστασία της Εκκλησίας και την επίλυση των προβλημάτων της. Έτσι επειδή ο Άγιος Μητροφάνης ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία και φιλάσθενος, έστειλε ως εκπρόσωπο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Α΄Ο ικουμενική Σύνοδο τον Άγιο Αλέξανδρο.
Γίνεται Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.  Όταν τελείωσε, θριαμβευτικά για την Εκκλησία, η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, ο Άγιος Αλέξανδρος έτρεξε αμέσως από την Νίκαια στην Κωνσταντινούπολη για να ανακοινώσει στον Πατριάρχη Μητροφάνη τα μεγάλα νέα της νίκης της Πίστεως κατά της αιρέσεως, της Ορθοδοξίας κατά της κακοδοξίας. Ο Πατριάρχης τον περίμενε με αγωνία και προσευχόταν συνεχώς. Μόλις λοιπόν συναντήθηκαν τον αγκάλιασε, τον ασπάστηκε με πολλή συγκίνηση και του είπε να ξαναφύγει σε μεγάλη αποστολή, ώστε να ανακοινωθούν τα ευχάριστα νέα σε όλες τις ορθόδοξες επισκοπές και τις τοπικές εκκλησίες. Πρόθυμα ο Άγιος Αλέξανδρος έκανε υπακοή στο θέλημα του Άγιου Μητροφάνη, έβαλε μετάνοια και παρ’ ότι ήταν και αυτός σε μεγάλη ηλικία, των 85 ετών, ξεκίνησε να κάνει μια πολύ μεγάλη περιοδεία και να ανακοινώσει επίσημα τις αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και το «Σύμβολον της Πίστεως» και την καταδίκη της αιρέσεως του Αρείου, σε όλη τη Μακεδονία, στην Θράκη, στην υπόλοιπη Ελλάδα, στην Σερβία, την Ιλλυρία (Αλβανία) και τις άλλες γειτονικές περιοχές.
 Τότε όμως, και ενώ ο Άγιος Αλέξανδρος βρισκόταν στην περιοδεία του, ο Πατριάρχης Μητροφάνης, πού είχε φθάσει στην ηλικία των 117 ετών, εξασθένησε τόσον πολύ, ώστε τον Ιούνιο του 325, παρέδωσε την ψυχή του «εις χείρας Θεού ζώντος», αφού προηγουμένως είχε ορίσει ως διάδοχό του τον Πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρον πού τον ήξερε καλά και τον θεωρούσε ως τον μόνον άξιον να τον διαδεχτεί στον Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Την επιθυμία και απόφαση του αυτήν την είχε γνωστοποιήσει και στον αυτοκράτορα Μ. Κωνσταντίνο, πού συνεφώνησε μαζί του.
 Μετά την άνοδό του στον πατριαρχικό θρόνο, ο Άγιος Αλέξανδρος, που δεν είχε καμιά φιλοδοξία κοσμική και δεν τον ενδιέφερε η δόξα των ανθρώπων, συνέχισε με περισσότερο ζήλο και μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης τον καλόν αγώνα υπέρ του ποιμνίου της εκκλησίας διδάσκων την αλήθεια της Πίστεως και προσευχόμενος και κυρίως επαγρυπνών, μέρα και νύχτα, για την προστασία της Εκκλησίας από τις αιρέσεις, πού συνέχιζαν το διαβρωτικό τους έργον. Διότι όπως έλεγε και καθοδηγούσε τούς Χριστιανούς:
Οι διαφωνίες μεταξύ των Χριστιανών, δίδουν τροφή στις αιρέσεις και συντηρούν την ολιγοπιστία και οδηγούν στην εκτροπή από τον δρόμο της σωτηρίας.
Μιλούσε για την αγάπη, πού είναι ο κύριος άξονας της χριστιανικής αληθείας, διότι από την αγάπη προς τον Θεό μπορούμε να φθάσουμε στην αληθινή αγάπη των άλλων ανθρώπων.
 Εικοσιτρείς χρόνους υπηρέτησε πιστά και ολοπρόθυμα την Ορθόδοξη Εκκλησία ο Άγιος Αλέξανδρος, γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, εκ των οποίων τα δώδεκα έτη ως
Πατριάρχης του Οικουμενικού Θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και έφθασε στην ηλικία των 98 ετών, πιστός και δραστήριος ως διάκονος των μυστηρίων του Τριαδικού Θεού μας
και την 30ην Αυγούστου του έτους 337μ.Χ. παρέδωσε το πνεύμα του στα χέρια τού Κυρίου για να λάβει «τον στέφανον της δόξης» από τον μέγα Δωρεοδότη Θεό. Στην Εκκλησία, και σε μας τούς μεταγενέστερους, πού πιστεύουμε και ελπίζουμε στο έλεος τού Θεανθρώπου Χριστού, άφησε ως υπόδειγμα βίου την δική του ζωή, την οποίαν και πρέπει να μιμούμεθα.

Λούνα Πάρκ στην Κατασκήνωσή μας – Γυμνάσιο – 2014!

Με πρωτότυπα παιχνίδια καλέσαμε τα μικρά και τα μεγάλα μας παιδιά, από 1 έως 99 χρονών, επισκέπτες, γονείς, κηδεμόνες να συμμετάσχουν στο Λούνα Πάρκ μας, στην περίοδο Γυμνασίου. Έτσι ψαρέψαμε, ψάξαμε την ουρά του γαϊδάρου, με τη μύτη μας ανιχνεύσαμε για καραμέλλες, με τη φαντασία μας ανακαλύψαμε λαχανικά, πετύχαμε στράϊκ στο bowling, μαντέψαμε την ταινία στην παντομίμα και διασκεδάσαμε αγνά, δυνατά, γνήσια χριστιανικά!!! Απολαύστε τις φωτογραφίες μας, καινούριες και πολύ ενιδαφέρουσες!

λούναπάρκ1 λούναπάρκ2 λούναπάρκ3 λούναπάρκ4 λούναπάρκ5 λούναπάρκ6 λούναπάρκ7 λούναπάρκ8 λούναπάρκ9 λούναπάρκ10 λούναπάρκ11 λούναπάρκ12 λούναπάρκ13 λούναπάρκ14 λούναπάρκ15 λούναπάρκ16 λούναπάρκ17 λούναπάρκ18 λούναπάρκ19 λούναπάρκ20 λούναπάρκ21 λούναπάρκ22 λούναπάρκ23 λούναπάρκ24 λούναπάρκ25 λούναπάρκ26 λούναπάρκ27 λούναπάρκ28 λούναπάρκ29 λούναπάρκ30 λούναπάρκ31 λούναπάρκ32 λούναπάρκ33

Αδελφές εν Χριστώ – γνήσιες φίλες για πάντα!!!

Μόνο στην ζωή εν Χριστώ απολαμβάνουμε την γνήσια αδελφική φιλία που δεν ζηλεύει αλλά σμιλεύει προσωπικότητες μέσα στην αμοιβαία αγάπη μέχρι θυσίας και αληθινή χαρά που πηγάζει από την Ανάσταση και Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού. Σας ανεβάζουμε μερικές φωτογραφίες που το υποδεικνύουν διακριτικά και γελαστά! Απολαύστε μας!

πάντα φίλες1 πάντα φίλες2 πάντα φίλες3 πάντα φίλες4 πάντα φίλες5 πάντα φίλες6 πάντα φίλες7 πάντα φίλες8 πάντα φίλες9 πάντα φίλες10 πάντα φίλες11 πάντα φίλες12 πάντα φίλες13 πάντα φίλες14 πάντα φίλες15 πάντα φίλες16

Νέες Φωτογραφίες από το αφιέρωμα : Συνταγές των Αλησμόνητων Πατρίδων Γυμνασίου – 2014

Με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Πατέρα μας κ.κ. Παϊσίου ανοίξαμε την κατασκήνωσή μας στην τοπική κοινωνία της Καλύμνου με συνταγές που μαγείρεψαν τα κορίτσια των ομάδων του γυμνασίου με τις ομαδάρχισσές τους με την συμμετοχή των κατοίκων-γονέων-επισκεπτών μας που βαθμολόγησαν αφού δοκίμασαν. Ήταν όλες υπέροχες! Απολαύστε τη δραστηριότητά μας!

συνταγές-γυμνάσιο1 - Αντίγραφο συνταγές-γυμνάσιο1 συνταγές-γυμνάσιο2 συνταγές-γυμνάσιο3 συνταγές-γυμνάσιο4 συνταγές-γυμνάσιο5 συνταγές-γυμνάσιο6 συνταγές-γυμνάσιο7 συνταγές-γυμνάσιο8 συνταγές-γυμνάσιο9 συνταγές-γυμνάσιο10 συνταγές-γυμνάσιο11 συνταγές-γυμνάσιο12 συνταγές-γυμνάσιο13 συνταγές-γυμνάσιο14 συνταγές-γυμνάσιο15 συνταγές-γυμνάσιο16 συνταγές-γυμνάσιο17 συνταγές-γυμνάσιο18 συνταγές-γυμνάσιο19 συνταγές-γυμνάσιο20 συνταγές-γυμνάσιο21 συνταγές-γυμνάσιο22 συνταγές-γυμνάσιο23 συνταγές-γυμνάσιο24

Σκέψεις των κατασκηνωτριών μας για την κατασκήνωσή μας – 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Σεργίου Καλοτίνα : “Εμένα μου άρεσαν όλα στην κατασκήνωση”.

Χανιωτάκη Ειρήνη : “Η κατασκήνωση μου άρεσε πολύ και θα ξανάρθω οπωσδήποτε του χρόνου. Αφού διασκεδάζω πολύ με τις φίλες μου. Τέλος ελπίζω μια μέρα να γίνω ομαδάρχισσα!”.

Βαλαντούλα Μονοκανδήλου : “Η κατασκήνωση μου άρεσε πολύ και θέλω να ξαναέρθω του χρόνου. Πιο πολύ μου άρεσε το λούνα παρκ με τα παιχνίδια του. Έμαθα καινούρια τραγούδια κι έκανα καινούριες φίλες”.

Κάππα Μαρία : “Φέτος μου άρεσε πάρα πολύ η κατασκήνωση. Η ομαδάρχισσά μου ήταν πάρα πολύ καλή και αφου ήξερα όλα τα κορίτσια της σκηνής μου πέρασα φανταστικά. Ελπίζω και του χρόνου να είμαι με τα ίδια κορίτσια, την ίδια ομαδάρχισσα και να περάσουμε το ίδιο ωραία!”.

“Έρχομαι εδώ και δύο χρόνια στην κατασκήνωση και περνάω τέλεια, γιατί γνωρίζω καινούριες φίλες και γνωρίζομαι με τις ομαδάρχισσες. Φέτος αποφάσισα να μείνω δέκα ημέρες διότι μου αρέσει πάρα πολύ. Ελπίζω να συνεχίσετε να κάνετε αυτό το τέλειο πράγμα και σας ευχαριστούμε πάρα πολύ”.

Πασσά Νομική : “Κατά τη διαμονή μου στην κατασκήνωση πέρασα πολύ ωραία όπως και τις προηγούμενες τέσσερις χρονιές. και εύχομαι να περάσω τόσο ωραία και στη δεύτερη περίοδο των κοριτσιών στην οποία θα πάω για πρώτη φορά. Θέλω να συνεχίσω να έρχομαι εδώ όσο μπορώ και να περνάω κάθε χρόνο και πιο ωραία. Με αγάπη,”

Κουτρούλη Γεωργία : “Θα ήθελα να βάλετε πιο πολλές κούνιες για να μην περιμένουν τα παιδιά. Αλλά μου άρεσε πολύ η κατασκήνωση. Θα ήθελα να κερδίσουμε την τούρτα, αλλά δεν πειράζει η προσπάθεια μετράει. Θα μου λείψει η κατασκήνωση όταν θα φύγω. Μακάρι να γινόταν να γίνουν 7 μέρες κατασκήνωσης. Μπορείτε; Θα ήθελα να βάζατε και νεροπαίχνιδα φέτος, αλλά ο αέρας ξέρω πως δεν βοηθούσε… Σ΄ αγαπώ αρχηγέ! – 5η ομάδα”.

Πιζάνια Εμμανουέλα : “Η κατασκήνωση ήταν πολύ ωραία γιατί παίζαμε, τραγουδούσαμε, κάναμε κατασκευές, μαθαίναμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, πήγαμε στη θάλασσα, στολίζαμε την σκηνή μας και στον ελεύθερο χρόνο μας παίζαμε μπάσκετ, βόλεϋ, κάναμε κούνια. Ακόμα εξομολογηθήκαμε και κάναμε ένα σωρό ακόμα διασκεδαστικά πράγματα. Ελπίζω να ξανάρθω του χρόνου στην κατασκήνωση, 18/7/2014″.

Φερμάνη Αγνή : ” Μου άρεσε η κατασκήνωση γιατί παίζαμε πολλά παιχνίδια, γνώρισα καινούριες φίλες και κάναμε πολλά αστεία”.

Αγγελινάκη Μαρία : “Σας αγαπώ όλες και πέρασα υπέροχα”! (ζωγραφισμένη μια καρδιά κι ένα χαμόγελο, μετάφραση από την ομαδάρχισσά της- με συγκίνησε πάρα πολύ το κοριτσάκι μου).

Ειρήνη : “Στην κατασκήνωση ήρθα για πρώτη φορά και πέρασα ωραία. Έπαιζα συνέχεια κι έφτιαχνα την σκηνή μου, που ήταν πολύ ωραία κι έκανα κι άλλες δουλειές που δεν είχα ξανακάνει. Η κυρία μου ήταν καλή, με αγαπούσε, με βοηθούσε… μμμ… τί άλλο; α! μου διάβαζε παραμύθια που ήταν ωραία. Του χρόνου θα ήθελα να ξανάρθω και να περάσω τόσο καλά όσο και φέτος”.

“Μου άρεσε πάρα πολύ η κατασκήνωση. Έρχομαι εδώ από προνήπιο και ήταν καταπληκτικά πάντα. Η κατασκήνωση είναι για μένα το καλύτερο μέρος που υπάρχει. Γιατί πάντα όταν είχαμε διακοπές βαρόμουν, ανυπομονούσα να πάω σχολείο την άλλη μέρα, γιατί οι φίλες μου ήταν μόνο φίλες και το σχολείο και για θελήματα, όταν όμως πήγαινα να τις παραμελήσω για λίγο αμέσως δεν ήταν φίλες. Τώρα απέκτησα εδώ την καλύτερή μου φίλη και περνάω πάρα πολύ με την καλύτερή μου φίλη στον κόσμο, σ΄ ένα μέρος υπέροχο, εδώ!”.

Κουτσουράη Μαρία, 3η ομάδα : “Φέτος η κατασκήνωση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Ο ένας λόγος ήταν ότι ημουν βοηθός της κυρίας Μαρίνας μαζί με δύο φίλες μου δίδυμες. από όλη τη διάρκεια της 1ης κατασκηνωτικής περιόδου ένα μόνο παράπονο είχα ότι τα παιδιά ήταν υπερβολικά ζωηρά. Τελικά όμως συνήθισαν στο πρόγραμμα της κατασκήνωσης κι ελπίζω να ωφελήθηκαν. Θέλω να ξανάρθω στην κατασκήνωση και να είμαι πάλι βοηθός!”.

Σφουγγαριστού Ελευθερία : ” Φέτος ήταν η καλύτερη χρονιά του κόσμου, η ομαδάρχισσά μου ήταν πάρα πολύ καλή”.

Καμπουράκη Ειρήνη : “Στην κατασκήνωση μου άρεσαν σχεδόν όλα. Αλλά αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν που γνώρισα καινούρια κορίτσια και φίλες. Έμαθα επίσης πως όλα τα κορίτσια δεν είναι κατάλληλα για φίλες”.

Αγγελική Ρεΐση : “Δεν έχω κανένα παράπονο. Είναι όλα πολύ ωραία. Μου αρέσουν τα φαγητά, οι σκηνές, οι κούνιες, τα παιχνίδια κι ό,τι μαθαίνουμε συνέχεια εδώ”.

Αναστασία, 1η ομάδα : “Φέτος η κατασκήνωση μου άρεσε πιο πολύ από τις άλλες χρονιές, πέρασα τέλεια και θα ήθελα να είναι έτσι κάθε χρονιά”.

Σοφία Αχλαδιώτη, ομάδα 6η, Πόντος : “Την πρώτη ημέρα ενθουσιάστηκα που ήρθα στην κατασκήνωση για μια ακόμη φορά. Πέρασα τέλεια τις πέντε ημέρες αυτές, μου άρεσε το ποδοσφαιράκι, τα φαγητά, ο κινηματογράφος με τα ποπ κορν. Επίσης γνώρισα καινούριες φίλες και έμαθα καινούρια τραγούδια, μου άρεσε πολύ το μπάνιο στη θάλασσα και το λουνα παρκ. Δεν πειράζει που δεν κερδίσαμε την τούρτα. Η ομάδα που την κέρδισε πέρασε από όλα τα τραπέζια/ομάδες και μοίρασε με ένα κουτάλι κάθε μέλος της. Έτσι φάγαμε όλες τούρτα. Επίσης μας κέρασε εκλεράκια κι η αρχηγός είπε ότι όλες κερδίσαμε! Είναι αλήθεια!”.

Ειρήνη Μαρκάκη, 6η ομάδα, Πόντος : “Την πρώτη ημέρα που ήρθα για πρώτη φορά στην κατασκήνωση πέρασα καλα, παρόλο που δεν ήξερα κανένα παιδί, εκτος από κάποια παιδιά από το σχολείο. Η ημέρα μου ήταν ευχάριστη, μέρα με τη μέρα γνώριζα ακόμα πιο πολλά παιδιά και παίζαμε μαζί. Στην αυλή της Αγίας Παρασκευής έχει πολλά παιχνίδια, κούνιες, γήπεδο για ποδόσφαιρο, διάφορα άλλα παιχνίδια. Η σκηνή μας ήταν πολύ ωραία, τη στολίσαμε και τη διακοσμίσαμε με διάφορα πράγματα. Γενικά πέρασα πολύ καλά. Θα ήθελα να ξαναέρθω”.

Βλάμου Νομική : “Μου αρέσει που κάνουμε κατασκευές, οπυ τραγουδάμε και παίζουμε με τις φιλες μου, που κάνουμε κούνια και παίζουμε πρωτότυπα παιχνίδια”.

Φωτεινή Τσαβαρή : “Οι εμπειρίες από την κατασκηνωση για πρώτη φορά ήταν τέλειες! Επίσης πέρασα καλά στο μπάνιο στη θάλασσα που πήγαμε. Με ευχαρίστησε πολύ! Ελπίζω να έρθω ξανά του χρόνου γιατί διασκέδασα πάρα πολύ!”.

Χανιωτάκη Νομική : “Φέτος μου άρεσε πιο πολύ γιατί είχαμε πολύ καλή ομαδάρχισσα, μου άρεσαν περισσότερο τα παιχνίδια, η παντομίμα. Στενοχωρήθηκα μόνο όταν έφυγε η Σταματία κι η ομαδάρχισσα έκλαιγε, αλλά τώρα το ξεπέρασα και περνάω υπέροχα!”.

Σεργίου Μαρία : “Εμένα μου άρεσε πολύ η κατασκήνωση γιατί έχει πολύ ωραία παιχνίδια”.

Μάγκου Άρτεμις, 3η ομάδα : “Φέτος η κατασκήνωση ήταν κάπως διαφορετική. Έρχομαι πολλά χρόνια στην κατασκήνωση και φέτος ήμουν βοηθός. έμαθα πόσο δύσκολο είναι να είσαι ομαδάρχισσα γιατί τα παιδιά δεν ακούν εύκολα τί λέει και πρέπει να έχει πολλή υπομονή. Τη θαύμασα την ομαδάρχισσά μου που τα καταφέρνει και παρόλο που στενοχωριόμουν όταν δεν με άκουγαν, θα ήθελα και του χρόνου να δοκιμάσω να είμαι βοηθός για να βοηθάω πολύ την ομαδάρχισσά μου. Έτσι μπορώ να πω ότι μου άρεσε και φέτος πάρα πολύ!”.

Κουτσουράη Πετρούλα : Όπως αλησμόνητες είναι οι πατρίδες μας έτσι αλησμονητη είναι και η εμπειρια της κατασκήνωσης που μας τις θυμίζει. Η φετεινή κατασκήνωση όπως και οι κατασκηνώσεις των προηγούμενων χρόνων μόνο μας προσέφεραν. Διδαχθήκαμε, συμβουλευτήκαμε, πληροφορηθήκαμε, διασκεδάσαμε, συνάψαμε φιλίες… Στηριζόμενη σ΄α υτά αξίζει να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους εθελοντές  που μας αγάπησαν, μας αγκάλιασαν και μας βοήθησαν σ΄ όλη αυτή την πορεία μας να ζήσουμε Χριστό καλοπροαίρετα και γεμάτοι καλή διάθεση. Το ξέρω, είμαστε άνθρωποι κι η τελειότητα απέχει πολύ από εμάς, και αυτά που κάνουμε, παρόλα αυτά ειμαι πεπεισμένη ότι η φετεινή κατασκήνωση άγγιξε ένα κομμάτι της τελειότητας! Ευχαριστούμε!”.

Αγγελική Τάλλια, 6η ομάδα, Πόντος : “Όλα ήταν πολύ ωραία, οι κούνιες, το ποδοσφαιράκι, το μπάσκετ, τα μήλα, το φαγητό, το ποπ κορν. Μου άρεσε το αγιογραφικό. Μου άρεσε που είδαμε κινηματογράφο με ποπ κορν. Η κυρία μας ήταν πολύ καλή και του χρόνου θέλω πολύ να ξαναέρθω!”

Μαρία Μαγκλή : “Μου άρεσε πολύ η κατασκήνωση γιατί παίζουμε πολλά παιχνίδια, μαθαίνουμε να πλέκουμε, να τραγουδάμε πολύ ωραία τραγούδια, βλέπουμε κινηματογράφο, τρώμε ποπ κορν, παίξαμε λουνα παρκ. Μ΄άρεσε πάρα πολύ και θα έρχομαι κάθε χρονιά”.

Νίκη Πλάτση : “Η φετεινή χρονιά στην κατασκήνωση πέρασε πολύ ωραία. Η δασκάλα και τα κορίτσια στη σκηνή ήταν πολύ καλά και αστεία. Μου άρεσαν πολύ οι δραστηριότητες που κάναμε και τα φαγητά, η αγαπημένη μου στιγμή ήταν όταν κερδίσαμε την τουρτα και επειτα που τραγουδούσαμε. Θα έρχομαι κάθε χρόνο όσο θα είμαι καλά”.

Αμαρυλλίς Σιδηροπούλου : Στην κατασκήνωση πέρασα πολύ ωραία. Παίζαμε πολύ όμορφα και έκανα πολλές φίλες. Μου αρεσε ιδιαίτερα το λούνα παρκ, γιατί είχε πολλά παιχνίδια. Επίσης ο τρόπος με τον οποίο διακόσμησαν κάθε ομάδα τη σκηνή τους. Θα ήθελα του χρόνου να έρθω πάλι στην κατασκήνωση για να παίξουμε, να τραγουδήσουμε, να προσευχόμαστε”.

2014-07-21 20.14.26 Μαρία Κουμπάρου : “Αγαπητή κυρία Αρχηγέ, Φέτος, κατά την διάρκεια της κατασκήνωσης πέρασα πάρα πολύ ωραία. Γνώρισα τη νέα μου δασκάλα και έκανα νέες φίλες. Σιγά σιγά αρχίσαμε να μαθαίνουμε κάποια βασικά πράγματα που μας χρησίμευαν. Η κυρία μας μάς είχε πολύ εμπιστοσύνη. Κάναμε πολύ ωραία πράγματα. Όλες τις ημέρες πέρναγα καλά, μόνο μία μέρα λυπήθηκα λιγάκι που η μαμά μου πήγε στη Λέρο ξαφνικά. Κατά τα άλλα ήταν πολύ ωραία. Με αγάπη, “

“Η κατασκήνωση μου άρεσε πάρα πολύ γιατί εκεί μαθαίνεις πάρα πολλά, ακούς παραμύθια και φτιάχνεις διάφορες κατασκευές. Μου άρεσε το λούνα παρκ. Θα ήθελα να ξαναέρθω”.

Πετρούλα Μάγκου : “Η εμπειρία μου στην κατασκήνωση είναι πολύ ωραία. Είχε όμως μερικά μείον. Πρώτα, θα ήθελα να κάναμε κάθε μέρα ντους γιατί έχει πολύ σκόνη. Επειδή όμως είμαστε πάρα πολλά παιδιά πρέπει να περιμένουμε τη σειρά μας. Δεύτερο θα ήθελα να παίξουμε και φέτος νεροπόλεμο αλλά φυσούσε συνέχεια κρύος αέρας και ήταν επικίνδυνο να αρρωστήσουμε… Κατά τα άλλα οι εμπειρίες μου ήταν πολύ ωραίες. Είχαμε καλές ομαδάρχισσες, παίξαμε πολύ και περάσαμε αξέχαστα. Με αγάπη,”.

Κουτρούλλη Κατερίνα, Σμύρνη : “Πέρασα πολύ ωραία φέτος. Μου άρεσαν τα τραγούδια, μου άρεσε πολύ η σκηνή μας και δεν με ένοιαξε καθόλου η βαθμολογία. Ήρθα και διασκέδασα. Η ομαδάρχισσά μου η κυρία Κατερίνα ήταν πολύ καλή μαζί μου και τα κορίτσια στη σκηνή επίσης πολύ καλά μαζί μου. Το μόνο κακό ήταν ότι δεν χόρτασα ύπνο, αλλά ούτε αυτό με πειράζει και το φαγητό μμμμ…. άπαιχτο!!! ΠΕΡΑΣΑ ΤΕΛΕΙΑ!!!!”.

Κυπραίου Μαρία : Πέρασα υπέροχα, θα μείνω και στη δεύτερο περίοδο των κοριτσιών. Είναι η τρίτη μου φορά στην κατασκήνωση. Έχω μόνο ένα παράπονο. Δεν μ΄ άφηνε η κυρία μου να κοιμηθώ το πρωΐ. Η κυρία μου είναι από τις καλύτερες που ξέρω και είναι πολύ αστεία. Με βοηθάει εκεί που δυσκολεύομαι και οι περισσότερες από εδώ είναι φίλες μου. Μ΄ αρέσουν πολύ τα παιχνίδια και ειδικά όταν τα παίζω με τις αγαπημένες μου φίλες. Επίσης μου άρεσε το χθεσινό λούνα παρκ. Τέλος θέλω περισσότερο…. παγωτό!!!”.

Ειρήνη Μάγκου, σκηνή 3η, Ανατολική Ρωμυλία : “Φέτος μου άρεσε πολύ η κατασκήνωση αλλά μου λείπει πάρα πολύ η μαμά μου και η οικογένειά μου. Αλλά σιγά σιγά δεν στεναχωριόμουν τόσο, γιατί έπαιζα και περνούσα πολύ ωραία. Το καλό είναι ότι ερχόταν κάθε μέρα στο επισκεπτήριο για να με δουν. Το λούνα παρκ μου άρσε πολύ και τα παιχνίδια που είχε ήταν φανταστικά. Ήταν ωραία και στο μπάνιο, στους διαγωνισμούς, οι κατασκευές, η επίσημη επιθεώρηση και όλα τα υπόλοιπα πράγματα. Το ίδιο μου άρεσε  και το φαγητό, ειδικά το σνίτσελ κοτόπουλο και το παγωτό!!!  Θα έρθω σίγουρα και του χρόνου!!!”.

Μαριαλένα Κολλάρου : “Γεια σας ! Με λένα Μαριαλένα και μου αρ΄σει πολύ η κατασκήνωση φέτος! Μου άρεσαν τα ονόματα των ομάδων, οι στολισμοί, αλλά πάνω από όλα η αγπαάη που υπήρχε μεταξύ μας. Είμαστες όλες σαν πραγματικές αδελφές! Μου άρεσαν επίσης τα τραγούδια και οι σημαίες των ομα΄δων. … Θα ξανάρθω του χρόνου με πολύ χαρά και αγάπη όπως κάθε χρόνο! Αγαπώ όλες τις ομαδάρχισσες και η αρχηγός ήταν πολύ τρυφερή κι όσο πρέπει αυστηρή! Όσο είναι κάθε χρόνο!. Σας αγαπώ πολύ, Μαριαλένα”.

Σαββίνα Πελεκάνου : “Έρχομαι πρώτη φορά στην κατασκήνωση σας και γι αυτό είμαι και λίγο ανοργάνωτη…. Αλλά όσο πάει αρχίζω να μπαίνω στο πνεύμα. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μου αρέσουν, όπως τα παιχνίδια, τα τραγούδια, η πρωϊνή και η βραδυνή προσευχή και πολλά ακόμα άλλα! Θα ήθελα να ξυπνάμε αργότερα, να παίζουμε κάθε μέρα με το νερό και να κάνουμε ντους γιατί είχε πολύ ζέστη και σκόνη. Από όλα τα υπόλοιπα έχω μείνει ευχαριστημένη και γι αυτό θα είμαι μαζί σας και στις μεγάλες πιθανότατα!”

Σαββίνα Πιζάνια, ομάδα 6η, Πόντος : “Από την πρώτη μέρα που ήρθα εδώ πε΄ρασα τέλεια. Μου άρεσαν οι κούνιες, το ποδοσφαιράκι, τα φαγητά, το μπάσκετ το πίνγκ πόνγκ, καιι το πιο ωραίο από όλα τα … κρεβάτια! Μου άρεσε το Αγιογραφικό και η δασκάλα μας φερνόταν πολύ ωραία. Θα ήθελα να ξανάρθω!”.

Παναγιούλα Στεφανιδάκη : “Εδώ έρχομαι για πρώτη φορά και περνώ τέλεια γιατί γνώρισα πολλές καινούριες φίλες οι οποίες είναι πολύ χαρούμενοι χαρακτήρες. Δεν μου αρέσει που ξυπνάμε τόσο νωρίς γιατί ήρθα πολύ κουρασμένη. Θα ήθελα να κάνω μπάνιο κάθε μέρα, αλλά ο αέρας ήταν παγωμένος, αρρώστησαν πολλές κοπέλες κι η αρχηγός φοβόταν να μην αρρωστήσουμε όλες κι επέτρεπε να κάνουμε ανά δεύτερη ημέρα. Το φαγητό τέλειο. Θα πάμε σπίτι μας 100 κιλά. Γνώρισα την κυρία Κωνσταντίνα, την ομαδάρχισσά μου, είναι άνθρωπος φωτεινός στη ζωή μου. Στην αρχή κάποιες μου είπαν ότι ήταν κακιά αλλά όταν τη γνώρισα τους απάντησα πως είναι υπέροχη και την αγαπώ πάρα πολύ. Πέρασα φανταστικά, δεν έχω κανένα παράπονο. Σ΄ αγαπώ αρχηγέ, “.

Γραμματούλα Μαγκούλια : “Στη φετεινή κατασκήνωση μου άρεσαν όλα. Γνώρισα καινούρια παιδιά και καινουριες ομαδάρχισσες. Το μόνο που δεν μου άρεσε είναι ότι δεν προσέχαμε όσο έπρεπε και λερώναμε την κατασκήνωση. Ελπίζω να ξαναέρθω του χρόνου”.

Ταξιαρχία – Μαρία Καρδούλια : “Μου άρεσε πολύ που ήρθα στην κατασκήνωση. Του χρόνου ελπίζω να έρθω με τις μεγάλες. Αλλά δεν ξέρω αν με αφήνει η μαμά και αν αντέξω. Στην κατασκήνωση γνώρισα πολλούς καινούριους ανθρώπους όπως την ομαδάρχισσα και άλλα παιδιά στην ηλικία μου, πιο μικρές αλλά και πιο μεγάλες. Μου άρεσε όταν καθαρίσαμε και στολίσαμε την σκηνή μας¨.

“Πέρασα όμορφα με τα παιδιά της σκηνής μας. Διασκέδασα πάρα πολύ με το λούνα παρκ, ευχαριστήθηκα τα φαγητά, μου άρεσαν τα τραγούδια και με την κυρία Κατερίνα και τα παιδιά της σκηνής μας γελούσαμε και λέγαμε αστεία. Πέρασα τέλεια!”.

Ομάδα 1η, Κωνσταντινούπολη : “Στην κατασκήνωση πέρασα τέλεια γιατί γνώρισα την κυρία Θεμελίνα που ήταν η καλύτερη από όλους και τα παιδιά της σκηνής μας. Θέλω να έρθω ξανά στην κατασκήνωση την επόμενη χρονιά και να γνωρίσω κι άλλα παιδιά!”.

“Στην κατασκήνωση πέρασα πολύ ωραία γιατί μάθαμε να ζούμε ένα ξεχωριστό τρόπο ζωής για όλα τα παιδιά και δεθήκαμε με πολλές και καλές φιλίες. Δεθήκαμε μαζί και κοντά στον Χριστό. Οι ομαδάρχισσες κάνανε το καλύτερο δυνατόν γι αυτό και για εμάς. Μάθαμε πολλά τραγούδια, κατασκευές, παιχνίδια. Και αυτό το οφείλουμε στην αρχηγό μας και στην ομαδάρχισσα που μας κάνουν χαρούμενα κι ευτυχισμένα όλα τα παιδιά. Μάθαμε να κάνουμε χωρίς τους γονείς μας. Να είμαστε ανεξάρτητες και ωφέλιμες. Τους οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ από την καρδιά μου και εύχομαι να γίνεται η κατασκήνωση κάθε χρόνο”.

Ομάδα 1η, Κωνσταντινούπολη : “Η κατασκήνωση ήταν πανέμορφη και πολύ διασκεδαστική, επειδή παίζουμε πολλά και ωραία παιχνίδια”.

Μαρία Απορέλλη : “Η κατασκήνωση πάντα ήταν ωραία γι αυτό και τόσα χρόνια ερχόμαστε… κάνουμε παρέες, γελάμε και γενικά περνάμε ωραία!… Μου άρεσε πολύ η γιορτή και οι διαγωνισμοί, τα μεσημέρια που καθόμασταν όλες μαζί και κάναμε χαβαλέ… και φυσική η τούρτα που κερδίσαμε! Διασκέδασα πολύ στο μπάνιο!!! Αυτό που δεν μου άρεσε φέτος ήταν ότι δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε ήσυχες γιατί στο μυαλό μας είχαμε τα έντομα που τριγυρνούσαν!. Εύχομαι να περνάμε κάθε χρόνο πιο ωραία, με παιχνίδια που να είναι και για μεγάλες γιατί τα περισσότερα ήταν για μικρά!!! Και του χρόνου!”.

“Στην κατασκήνωση είναι τέλεια. Είσαι ελεύθερη να κάνεις πολλά πράγματα και έχεις το κεφαλάκι σου ήσυχο. Ενώ στο σπίτι σου πρέπει να κλείνεσαι μέσα και να κάνεις μόνη δουλειές, πράγμα βαρετό!”.

Μαρίνα Γουρλά, ομαδάρχισσα της 3ης ομάδας : “Και φέτος ήρθαμε σ΄ αυτήν την κατασκήνωση. Οι εμπειρίες πολλαπλές, τα γέλια ατέλειωτα, για αυτό το λόγο είναι ξεχωριστές οι διακοπές εδώ. Τα παιδιά με τα αθώα ματάκια τους πρόσφεραν ατέλειωτες εκπληκτικές στιγμές. Τώρα που η κατασκήνωση τελείωσε και τα γέλια έγιναν δάκρυα για το χωρισμό και οι εμπειρίες μας οι κοινές φιλοξενούνται στο μυαλό και στην καρδιά θα περιμένουμε την επόμενη στιγμή να ξαναβρεθούμε. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω την αρχηγό μας που έκανε πολλές θυσίες”.

Μάγκου Άρτεμις : Φέτος η κατασκήνωση ήταν πολύ διαφορετική από τις άλλες χρονιές. Ήμουν για πρώτη φορά βοηθός ομαδάρχισσας και πιέστηκα λίγο, αλλά κατά τα άλλα ήταν τέλεια!”.

Ομάδα 5η, Αγία Δορκάς : “Μου άρεσε πολύ η εμπειρία της κατασκήνωσης και πέρασα καλά. Ξυπνούσαμε βέβαια πολύ νωρίς κατά τη γνώμη μου αλλά είχαμε ωραία φαγητά, παιχνίδια και τραγούδια. Μου άρεσε και το θαλασσινό μπάνιο. Πέρασα τέλεια!”.

“Φέτος στην κατασκήνωση πέρασε πολύ καλά. Μέσα στη σκηνή τα κορίτσια ήταν πολύ καλά. Περάσαμε φανταστικά! Κάναμε πλάκες, γελούσαμε κι ήμασταν όλες αγαπημένες. Το φαγητό ήταν πάρα πολύ ωραίο και πολύ γευστικό. Μας έβαζαν μεγάλες μερίδες και δεν πεινούσαμε. Σιγά μην μας αφήνατε χωρίς φαγητό…. Τα παιχνίδια που παίζαμε ήταν καταπληκτικά. Επίσης το ομαδικο παιχνίδι μου άρεσε πολύ. Όταν πήγαμε για μπάνιο στα Βλυχάδια πέρασα φανταστικά. Το μόνο αρνητικό είναι ότι δεν κάναμε κάθε μέρα μπάνιο γιατί φοβόσασταν μην κρυώσουμε. Είχατε δίκιο γιατί αρρώστησαν κάποια κορίτσια, αλλά ελπίζω να μας κάνετε τη χάρη του χρόνου να έχουμε κάθε μέρα μπάνιο και παιχνίδια με νερό. Με πολύ αγάπη,”.

“Στην κατασκήνωση πέρασα πολύ ωραία, γιατί όλα τα κορίτσια ήταν πολύ καλα. Μου άρεσε που γνώρισα καινούρια πρόσωπα και χάρηκα πάρα πολύ. Αυτό που δεν μου άρεσε; Μα δεν υπήρχε τίποτε που να μην μου άρεσε! Το όνομα της σκηνής μας μου άρεσε επίσης πάρα πολύ “Αγία Ολυμπιάδα, η διακόνισσα που έδωσε την περιουσία της στον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο για να ταΐζει 5.000 κόσμο κάθε μέρα στην Κωνσταντινούπολη!!! Μακάρι να της μοιάσουμε. Θα ήθελα να ξανάρθω με την ίδια αρχηγό και την ίδια ομαδάρχισσα!”.

κατασκήνωση άργους καλυμνου-κορίτσια1Πετρούλα Μαγκλή : “Φέτος η κατασκήνωση μου άρεσε πολύ γιατί γνώρισα καινούριους φίλους και έκανα πράγματα που δεν έχω κάνει αλλού. δεν έχω κανένα παράπονο αλλά θα ήθελα του χρόνου να έχει ακόμα περισσότερα κορίτσια για να κάνω ασταμάτητα φίλες! Τα παιδιά που γνώρισα ήταν ευγενικά και νοιάζονταν για τους άλλους. Η καθημερινότητα ήταν ωραία γιατί μιλούσαμε για το Χριστό, μάθαμε πολλά τραγούδια και διασκεδάζαμε συνέχεια. Ελπίζω του χρόνου να περάσουμε ακόμα καλύτερα !”.

Κατερίνα Κωνσταντά: “Φέτος έρχομαι δεύτερη χρονιά στην κατασκήνωση και φέτος έμεινα 10 ημέρες διότι είναι τέλεια και φανταστικά. Να συνεχίσετε να τηρείτε αυτό το φανταστικό έργο που κάνετε!”.

Νίκη Βαζανέλλη : “Μου άρεσαν τα φαγητά και τα παιχνίδια. Βρήκα διασκεδαστική την εκδρομή στα Βλυχάδια και διασκέδασα με το βραδυνό κινηματογράφο (άσχετα που η ταινία κόπηκε στη μέση λόγω των ζουζουνιών). Πιστεύω πως θα έπρεπε να έχουμε περισσότερο χρόνο για παιχνίδι, ελεύθερο χρόνο. Κάνουμε πολλά πράγματα συνέχεια και θα θέλαμε να μείνουμε λίγο ελεύθερες. Αν δεν υπήρχαν τα ζουζουνια θα περνούσα ακόμα καλύτερα!”.

Χατζηβασιλείου Κατερίνα : “Την πρώτη ημέρα ήταν κάπως ξεκούραστα  γιατί είμασταν ακόμα αβόλευτες στη σκηνή. Αλλά κύλισε ομαλά. Τη δεύτερη μέρα ήταν πάρα πολύ ωραία γιατί συνηθίσαμε στο κλίμα κι αρχίσαμε να είμαστε πιο άνετα. Οι επόμενες μέρες όμως ήταν ακόμα πιο ωραίες γιατί γεμίσαμε το πρόγραμμα με πολλές και διάφορες δραστηριότητες. Θέλω να σας πω να με κάνατε ομαδάρχισσα. Μ΄αρέσει πολύ. Γνώρισα πολλά κορίτσια με τα οποία θα κρατήσω σχέσεις. Ήταν απίθανη εμπειρία”.

Ειρήνη Γαβαλά : “Κυρία αρχηγέ, η κατασκήνωση φέτος κύλισε ήσυχα, όμορφα και πάνω από όλα μάθαμε πάρα πολύ σημαντικά πράγματα που μας βοήθησαν και θα μας βοηθάνε σέ όλη μας τη ζωή κι αυτό μ΄ αρέσει. Θα επιθυμούσα όμως να έρχονταν περισσότερα παιδιά του χρόνου, να κάνουμε περισσότερα ομαδικά παιχνίδια και να τραγουδάμε συνέχεια καινούρια τραγούδια. Θα θέλαμε επίσης να επιτρέπατε να βγαίνουμε το βράδυ, να κάνουμε νυχτερινές παρακλήσεις, καντάδες, να μιλάμε και να ξενυχτάμε όσο μπορούμε. Επίσης μας βασανίζει το σιωπητήριο. Θέλουμε να μπορούμε να γελάμε και να μιλάμε γιατί δεν έχουμε την ευκαιρία στο σπίτι μας. Το ξέρουμε πως θέλατε να ξεκουραζόμαστε αλλά στην Κάλυμνο δεν ξεκουράζονται τα μεσημέρια… θέλουμε να το ξέρετε! Με εκτίμηση “.

Τρικοίλη Μαρία, φοιτήτρια μαθηματικού τμήματος Πάτρας : “Αρχικά θα ήθελα να σας εκφράσω την πολύ μεγάλη μου χαρά που με δεχτήκατε στην κατασκήνωση αν και σας εξέφρασα τη θέλησή μου να συμμετάσχω λίγο καθυστερημένα. Η αλήθεια είναι ότι πέρασα τέλεια (αν και θα μπορούσε να ήταν καλύτερα αν δεν υπήρχαν φέτος αυτές οι απαίσιες αράχνες). Αν μπορώ, θα ήθελα να σας προτείνω κάτι που το σκέφτηκα το μεσημέρι. Η κατασκήνωσή μας θα μπορούσε να γίνει καλύτερη αν και εφόσον είχαμε την  οικονομική δυνατότητα να βάζαμε στις περιοχές που είναι τα χώματα λίγο γκαζόν. Καλή ξεκούραση και καλό (υπόλοιπο) καλοκαίρι. Με αγάπη,”

άνθη ταπείνωσης

Αγία Δορκάς, 5η ομάδα : “Είναι ο δεύτερος χρόνος που έρχομαι στην κατασκήνωση. Έχει βελτιωθεί πάρα πολύ και ήταν υπέροχα. Τα περισσότερα παιδιά στην ομάδα μου τα συμπάθησα αμέσως, ήταν συνεργάσιμα, ήσυχα, με χιούμορ. Ακόμα διασκέδασα πολύ με τις δραστηριότητες, τους διαγωνισμούς και το μπάνιο. Δεν θα ήθελα τίποτε περισσότερο. Ήταν όλα τέλεια”.

“Στην κατασκήνωση πέρασα αξέχαστες μέρες γέλιου, χαράς, ευτυχίας, παιχνιδιού. Μου άρεσε όλο το πρόγραμμα όπως ο κινηματογράφος, το λούνα παρκ τα μαγειρέματα. Στην κατασκήνωση θα ήθελα παραπάνω ελεύθερο χρόνο και μπουγελοπόλεμο. Μακάρι του χρόνου να μην έχει τόσα έντομα!”.

Κατερίνα : “Γίνεται το καμπανάκι του σιωπητηρίου να καταργηθεί;;;”!!!

Πετρούλα Μάγκου : “Στην κατασκήνωση ήταν όλα πολύ ωραία. Μας βοήθησε το παιδαγωγικό σύστημα που τηρεί η αρχηγός κι οι ομαδάρχισσες να μάθουμε πολλά, να μάθουμε να είμαστε χρήσιμες και ανεξάρτητες όσον αφορά τις εργασίες του νοικοκυριού. φρόντισαν να μάθουμε να μας αρέσουν οι κατασκευές, να στολίζουμε ωραία τις σκηνές μας, να νοιαζόμαστε για το συνάνθρωπο. Στενοχωρήθηκα που δεν παίξαμε νεροπόλεμο, λόγω του κρύου αέρα που φύσαγε συνεχώς. Θα ήθελα πιο χαρούμενα τραγούδια του χρόνου. Κατά τα άλλα πέρασα πολύ καλά και στενοχωριέμαι που ήρθε κιόλας η τελευταία ημέρα¨.

μετέωρα- βράχοι πίστεωςΠετρούλα Κουτσουράη, 5η ομάδα, Αγία Δορκάς :

“Νοιώθω γι΄ άλλη μια φορά,

τόση απέραντη χαρά,

κι η καρδιά μου ευτυχισμένη

δεν χορταίνει να το λέει:

Κατασκήνωση φωλιά

για του Θεού τη φαμελιά!

Πιστεύω ότι αυτοί οι στίχοι με εκφράζουν απόλυτα, και προδίδουν πόσο δυνατά χτυπά η καρδιά μου κάθε φορά που βρίσκομαι εδώ στην κατασκήνωση, δέκα μέρες με ζωή Χριστού!”

Γεωργία Λια : “Στην Κατασκήνωση πέρασα τέλεια γιατί γνώρισα κορίτσια και παίζαμε συνέχεια. Πέρασα τέλεια. Στω στω στω πολύ σας ευχαριστώ, που με δεχτήκατε με χαρά στη ζεστή σας αγκαλιά!”!!!

Μαρία Πετράκη : “Φέτος στην κατασκήνωση πέρασα τέλεια. Έκανα καινούριους φίλους και βίωσα νέες πρωτόγνωρες εμπειρίες. Κάναμε πολλά πραγματα και προσπαθήσαμε για το καλύτερο. Θα θέλαμε να βελτιωθούν τα παιχνίδια και να γίνουν περισσότερα κι η διάρκεια της κατασκήνωσης να μεγαλώσει γιατί δεν μας φτάνουν μόνο πέντε μέρες!!! Ελπίζουμε του χρόνου η κατασκήνωση της Μητροπόλεώς μας να είναι διαρκέστερη!!!

Καληδόνη Ειρήνη : “Στην κατασκήνωση φέτος πέρασα πολύ ωραία, γιατί παίξαμε πολλά παιχνίδια, φάγαμε πολύ ωραία φαγητά και γλυκά. το πιο ωραίο όμως ήταν η σκηνή μου, η Αγία Ολυμπιάς. Βγήκαμε δεύτεροι στο διαγωνισμό για την τούρτα. Το μόνο που με πείραξε αλλά δεν φταίει κανείς εκτός από τη μαμά φύση είναι ότι μας επισκέφτηκαν πάρα πολλά μυρμήγκια φτερωτά, κουνούπια, αράχνες και ζουζούνια! Και του χρόνου θα ξανέρθω γιατί είναι η καλύτερη κατασκήνωση που έχω πάει ποτέ!”.

Χανιωτάκη Ειρήνη : “Στην κατασκήνωση πέρασα ΤΕΛΕΙΑ. Αυτό γιατί παίξαμε πολλά παιχνίδια και κάναμε πολλές κατασκευές. Θα ήθελα να μην χτυπάει καμπανάκι για σιωπή αλλά να κάνουμε κατασκευές το μεσημέρι. Θα έρχομαι κάθε χρόνο στην κατασκήνωσή μας. Ελπίζω του χρόνου να είμαι βοηθός”.